زنی از چبو، مرجع فنوتیپ

اروتیک چبو

زبان

آفان اورومو (کوشی، آفریقایی-آسیایی)؛ امهری به‌طور گسترده به‌عنوان زبان دوم رایج است

دین

عمدتاً مسیحی ارتدکس اتیوپی، با اقلیت‌های مسلمان و پروتستان و آثاری از باور سنتی وااقفانا

درباره چبو

چبوها جامعه‌ای از اورومو در شوا هستند؛ شوا فلاتی خنک و زیر کشت فشرده است که در جنوب‌غربی آدیس‌آبابا گسترده شده است. این نام به همان اندازه به یک سرزمین تعلق دارد که به یک قوم: در بخش بزرگی از قرن بیستم، بخش اداری پیرامون شهر بازاری ولیسو رسماً «چبو و گوراگه» نامیده می‌شد، برچسبی که صرفاً ثبت می‌کرد چه کسانی در آنجا زندگی می‌کنند. خود را چبو خواندن یعنی پیش از هر چیز اورومو بودن، و نام محلی، خانواده را در جهان بزرگ‌تر اورومو جای می‌دهد.

آنان به زبان Afaan Oromoo سخن می‌گویند، زبانی کوشی از خانواده آفروآسیایی که پرگویشورترین زبان مادری در اتیوپی است. در اطراف ولیسو، این زبان جاده‌ها و بازارها را با امهری، زبان دولت و آموزش از دیرباز، و با زبان‌های گوراگه از شاخه اتیوپی‌سامی که در جنوب به آن‌ها سخن گفته می‌شود، مشترک دارد. بسیاری از مردم به امهری نیز سخن می‌گویند، به‌ویژه در شهر.

گروه‌های اورومو در جریان مهاجرت‌های بزرگ قرن شانزدهم در این ارتفاعات ساکن شدند و امور خود را از طریق gadaa اداره می‌کردند، نظام رده‌های سنی که در آن رهبری هر هشت سال به رده نسلی تازه‌ای می‌رسد. این استقلال در قرن نوزدهم پایان یافت: تا پایان آن قرن، پادشاهی توسعه‌طلب شوا به رهبری منلیک دوم بر منطقه چیره شده بود و حقوق زمین و خراج را به دربار و مأموران آن واگذار کرده بود. بسیاری از کشاورزان اورومو مستأجر زمینی شدند که پدربزرگ‌هایشان در اختیار داشتند. اصلاحات ارضی درگ در سال 1975 این وضعیت را پایان داد و از دهه 1990 این منطقه بخشی از ایالت اورومیا شده است، با ولیسو به‌عنوان مرکز منطقه جنوب‌غربی شوا.

مسیحیت ارتدوکس، که بخش بزرگی از آن به همان دوران تسلط بازمی‌گردد، دین اصلی در این منطقه است و جماعت‌های مسلمان و پروتستان نیز در کنار آن وجود دارند. دین کهن اورومو که بر محور Waaqa، آفریننده، استوار است، از میان نرفته است. این دین در دعاهای برکتی که ریش‌سفیدان می‌دهند، در اهمیت درختان سایه‌دار بزرگ به‌عنوان مکان‌هایی برای گردهمایی و حل اختلاف، و در Irreecha نمایان است، جشن سپاس‌گزاری که کنار آب و به هنگام پایان باران‌ها برگزار می‌شود و در دهه‌های اخیر به رویدادی عمومی و بزرگ در سراسر اورومیا بدل شده است. زندگی روزمره همچنان بر محور مزرعه می‌چرخد: تف، گندم و جو در کشتزارهایی که با گاو نر شخم زده می‌شوند، و گاوها که نزدیک خانه نگهداری می‌شوند.

فنوتیپ‌های معمول: چبو

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مردم چبو، مانند دیگر اوروموهای اتیوپی مرکزی، رنگ پوستی از قهوه‌ای متوسط تا قهوه‌ای تیره، موهای تیره‌ای از فرفری تا بسیار مجعد، و تنوع گسترده‌ای در قد و ویژگی‌های چهره دارند. لباس روزمره بیشتر مدرن است و اغلب همراه با گابی یا شال نتلای سفید پنبه‌ای پوشیده می‌شود که در ارتفاعات خنک رایج است. در جشنواره‌هایی مانند ایریچا، بسیاری لباس فرهنگی اورومو را می‌پوشند: پارچه سفید پنبه‌ای با حاشیه سیاه، قرمز و سفید، همراه با مهره‌کاری.

پرسش‌های متداول درباره چبو

چبو به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی چبو آفان اورومو (کوشی، آفریقایی-آسیایی)؛ امهری به‌طور گسترده به‌عنوان زبان دوم رایج است است.

چبو پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان چبو عمدتاً مسیحی ارتدکس اتیوپی، با اقلیت‌های مسلمان و پروتستان و آثاری از باور سنتی وااقفانا است.