زنی از کاویاها، مرجع فنوتیپ

اروتیک کاویاها

زبان

کاهویلا، با نام دیگر ایویلیوات (یوتو-آزتکی، شاخه تاکی)؛ انگلیسی

دین

مسیحیت، عمدتاً کاتولیک، با یک جماعت موراویایی در مورونگو، در کنار آیین سنتی کاهویلا و سنت آواز پرندگان

درباره کاویاها

کاهویلا مردم سرزمین‌های کویری و کوهستانی داخلی جنوب کالیفرنیا هستند و ساده‌ترین راه ورود به جهان آنان از طریق آب می‌گذرد. سرزمین آنان از کوه‌های San Jacinto و Santa Rosa از طریق San Gorgonio Pass تا Coachella Valley امتداد دارد. زندگی در آنجا به دانستن دقیق این موضوع بستگی داشت که آب کجا به سطح زمین می‌آید و چه چیزی در کنار آن می‌روید. کاهویلاهای صحرانشین چاه‌های پلکانی می‌کندند تا به آب برسند. چشمه‌های آب گرم در مرکز Palm Springs مدت‌ها پیش از آنکه به منطقه تفریحی تبدیل شوند، جایگاه کاهویلاها بود و زمین‌های رزرو Agua Caliente Band هنوز شهر را به شکل صفحه شطرنج در بر گرفته‌اند.

پژوهشگران این مردم را به کاهویلاهای صحرا، کاهویلاهای گذرگاه و کاهویلاهای کوهستان تقسیم می‌کنند و هر گروه از خوراکی‌های متفاوتی زندگی می‌کرد. روستاهای کوهستانی بلوط و آجیل کاج پینیون جمع می‌کردند. روستاهای صحرایی به غلاف درخت مسکیت و میوه نخل بومی بادبزنی وابسته بودند و آگاوی کبابی هر جا که می‌روید اهمیت داشت. جامعه به دو نیمه تقسیم می‌شد، گربه وحشی و کایوت، و مردم میان این دو خط ازدواج می‌کردند. هر تبار قلمرو، رهبر آیینی، بسته مقدس و خانه آیینی خود را داشت. روایت آفرینش بر دو آفریننده، Mukat و Temayawet، متمرکز است و مراسم سوگواری برای مردگان مدت‌ها در مرکز زندگی آیینی قرار داشت.

زبان Ivilyuat به شاخه Takic از خانواده Uto-Aztecan تعلق دارد و نزدیک‌ترین زبان‌ها به آن Cupeño و Luiseño هستند. امروزه افراد بسیار کمی به این زبان به‌طور روان سخن می‌گویند. بخش عمده آنچه از این زبان بر کاغذ مانده به Katherine Siva Saubel بازمی‌گردد، پژوهشگری از کاهویلا که با زبان‌شناسان بر دستور زبان و فرهنگ لغت آن کار کرد و در سال 1964 در تأسیس Malki Museum در محمیه Morongo همکاری داشت. آوازهای پرندگان بیشتر بقیه را حمل می‌کنند. این چرخه‌های آوازی بلند که با زنگوله‌های کدویی خوانده می‌شوند از منشأ و سفرهای مردم می‌گویند و نسل جوان‌تری از خوانندگان آن‌ها را از سر گرفته‌اند.

هیئت‌های اسپانیایی در دهه 1770 از سرزمین کاهویلا عبور کردند، اما میسیون‌ها هرگز مردم داخلی را همان‌گونه که مردم ساحل را جذب کردند، در خود جذب نکردند. همه‌گیری آبله در سال‌های 1862 و 1863 خسارت بسیار بیشتری وارد کرد. از دهه 1870 به بعد، زمین‌های رزرو کوچک و پراکنده‌ای شکل گرفتند. مسیحیت، به‌ویژه کاتولیک، اکنون در کنار آیین‌های کهن وجود دارد. یکی از آن گروه‌های کوچک، Cabazon، در سال 1987 در دیوان عالی ایالات متحده در پرونده‌ای درباره بازی بینگو و بازی‌های ورق در سرزمینش پیروز شد. این حکم کنگره را واداشت سال بعد قانون Indian Gaming Regulatory Act را تصویب کند و شیوه کسب معاش قبایل سراسر کشور را دگرگون کرد.

فنوتیپ‌های معمول: کاویاها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مردم کاهویلا عموماً رنگ پوست قهوه‌ای، چشمان تیره و موی مشکی و صاف دارند. از نظر تاریخی، پوشاک با گرمای صحرا سازگار بود: زنان دامن‌هایی از پوست خردشده درخت مسکیت یا نی توله می‌پوشیدند، مردان لنگ‌های کوچک یا لباس اندک می‌پوشیدند، صندل‌ها از الیاف یوکا ساخته می‌شد و در ماه‌های سرد از پتوهای پوست خرگوش استفاده می‌شد. لباس روزمره امروزه معاصر است و اقلام سنتی بیشتر در مراسم و گردهمایی‌های آوازخوانی پرندگان دیده می‌شوند.

پرسش‌های متداول درباره کاویاها

کاویاها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی کاویاها کاهویلا، با نام دیگر ایویلیوات (یوتو-آزتکی، شاخه تاکی)؛ انگلیسی است.

کاویاها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان کاویاها مسیحیت، عمدتاً کاتولیک، با یک جماعت موراویایی در مورونگو، در کنار آیین سنتی کاهویلا و سنت آواز پرندگان است.