اروتیک شی‌رونگ‌ها

زبان

ثبت‌نشده؛ احتمالاً چند زبان نامرتبط، که برخی از آنها احتمالاً چیانگی آغازین‌اند (چینی-تبتی)

دین

هیچ سابقهٔ آموزه‌ای باقی نمانده است؛ شواهد تدفین به آیین‌های نیاکان و قربانی حیوان اشاره دارد

منطقه

شرق آسیا

درباره شی‌رونگ‌ها

Xirong هرگز نامی نبود که کسی خود را با آن بخواند. این نام ترکیبی است از یک جهت چینی و یک واژه چینی به معنای جنگ: رونگ غربی، که در طول سده‌های سلسله Zhou و تا دوران دولت‌های متخاصم بر بسیاری از اقوامی اطلاق شد که دره رود Wei، راهروی Gansu و حاشیه‌های کوهستانی آنچه امروز استان‌های Shaanxi، Ningxia و شرق Qinghai نامیده می‌شوند در آن ساکن بودند. واژه rong در زبان کلاسیک همچنین به معنای سلاح و نیروی مسلح به کار می‌رفت و این خود بیشتر آنچه را که دربار Zhou از این نام اراده می‌کرد آشکار می‌سازد. این اقوام طی سده‌های پایانی پیش از میلاد، از راه فتح، جابه‌جایی اجباری و وصلت، در دولت مرزی Qin و همسایگانش ادغام شدند. نوادگان آنان امروز در جمعیت شمال غربی چین قرار دارند و بخشی از آنچه بودند به اقوام بعدی Qiang و Di در همان مرتفعات منتقل شد.

از آنجا که این برچسب یک دسته بود و نه یک هویت، تفاوت‌های واقعی را یکدست کرد: ده‌ها واحد سیاسی با حاکمان خاص خود و احتمالاً چند زبان بی‌ارتباط با هم، که کاتبانی که با آنان می‌جنگیدند زیر یک عنوان ثبت کردند. نام‌های فردی در وقایع‌نامه‌ها باقی مانده است. Quanrong در سال 771 پیش از میلاد پایتخت Zhou غربی را گرفت و پادشاه You را کشت، قدرت Zhou را در غرب پایان داد و سلسله را به شرق و تا Luoyang راند، به‌طوری که کل دوره بهار و پاییز یکسره به آن شکست بازمی‌گردد. Jiang Rong و Luhun به سیاست اتحادهای کشورهای مرکزی کشیده شدند و به‌عنوان دست‌نشانده و سرباز به کار گرفته شدند، تا وقتی که سودمند بودند. Yiqu در کنار رود Jing طولانی‌ترین مقاومت را به‌عنوان یک قدرت سازمان‌یافته نشان داد و در سده سوم پیش از میلاد توسط Qin از میان رفت. خود Qin بر این مرز رشد کرد و با آن نیرومند شد و سرزمین‌ها و سربازان رونگ را نسل به نسل تصرف کرد، و یکی از دلایلی که کشورهای شرقی Qin را نیمه‌وحشی می‌پنداشتند همین بود. هیچ‌یک از این اقوام خطی بر جای نگذاشت، پس وقایع‌نامه صدایی از خودشان به آنان نمی‌دهد. نزدیک‌ترین شاهد، خود زمین است: در Majiayuan در شرق Gansu، گورهایی از دوران دولت‌های متخاصم که به یک واحد سیاسی Xirong منسوب‌اند، ارابه‌های جنگی‌ای را در خود داشتند که با طلا و نقره پوشیده و با تزئین‌های جانوری مرصع شده بودند، به سبکی مشترک با استپ‌های شمال. این فرهنگ مادی یک حاشیه فقیر نیست، هرچه وقایع‌نامه‌ها درباره سازندگان آن گفته باشند.

فنوتیپ‌های معمول: شی‌رونگ‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

هیچ پرتره معاصری و توصیف جسمانی‌ای از آنان باقی نمانده است. منابع چینی رونگ‌ها را بیشتر با رفتار و پوشاک‌شان توصیف می‌کنند نه با ظاهرشان، و این برچسب چنان جمعیت‌های متفاوتی را در بر می‌گرفت که هر روایت جسمانی واحدی ساختگی می‌بود. شواهد پوشاک بهتر از گورهای گانسو و شانشی به دست آمده است: پارچه‌های پشمی و نمدی، پوست‌ها و کفش‌های چرمی که برای سوارکاری و سرمای ارتفاعات مناسب بود. زیورآلات شخصی برای کسانی که توان مالی داشتند می‌توانست سنگین باشد، از جمله صفحات طلا و نقره، گوشواره و مهره‌هایی با تزئین فیروزه یا فایانس، که بسیاری از آن‌ها با نقوش جانوری ساخته شده‌اند که با مردمان استپی در شمال مشترک بود.

پرسش‌های متداول درباره شی‌رونگ‌ها

شی‌رونگ‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی شی‌رونگ‌ها ثبت‌نشده؛ احتمالاً چند زبان نامرتبط، که برخی از آنها احتمالاً چیانگی آغازین‌اند (چینی-تبتی) است.

شی‌رونگ‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان شی‌رونگ‌ها هیچ سابقهٔ آموزه‌ای باقی نمانده است؛ شواهد تدفین به آیین‌های نیاکان و قربانی حیوان اشاره دارد است.