اروتیک رر باره

رر بارِه (Rer Bare) کشاورزانی‌اند در سرزمینی از دامداران، و همین یک واقعیت بخش بزرگی از تاریخ‌شان را توضیح می‌دهد. آنان در کنار رود Shabelle در منطقه سومالی اتیوپی زندگی می‌کنند، در Kelafo، Mustahil و Ferfer و اطراف آن‌ها، نزدیک مرز سومالی. زمین پیرامون‌شان مرتع خشکی است که دامداران شتر و گاو در آن کار می‌کنند. رر بارِه نوار سبز باریک کنار آب را در اختیار دارند و در خاکی که رود آن را سیراب و بارور می‌کند، ذرت، سورگوم و دیگر محصولات می‌کارند. منابع قدیمی‌تر آنان را Rer Shabelle، Rerebere یا Adona نیز می‌نامند.

امروز آنان به زبان سومالی سخن می‌گویند، مسلمان سنّی‌اند و سازمان اجتماعی‌شان همانند همسایگانشان است. Rer در زبان سومالی به معنای گروه تباری است، و Rer Bare در سیاست منطقه‌ای همچون یک قبیله در میان قبایل فعالیت می‌کنند. با این حال، به‌طور گسترده گمان می‌رود که ریشه‌هایشان بانتویی باشد، و این آنان را از دامداران سومالی‌تبار اطرافشان جدا می‌کند. آنان به کمربند گسترده‌تر جوامع کشاورز کناره رودخانه در امتداد Shabelle و Jubba تعلق دارند، مردمی که سومالی‌ها از دیرباز با برچسب Jareer خوانده‌اند، اشاره‌ای به موی به‌شدت مجعد که بار اجتماعی آشکاری دارد. در سراسر جهان سومالی‌زبان، این برچسب مرزی در جایگاه اجتماعی، ازدواج، و این‌که وقتی زمین موضوع اختلاف است صدای چه کسانی شنیده می‌شود ترسیم کرده است.

شگفت‌انگیزترین نکته درباره Rer Bare آن چیزی است که از دست رفته است. آنان زمانی زبانی ویژه خود داشتند که امروز منقرض شده است. منابع مرجع آن را در شمار زبان‌های طبقه‌بندی‌نشده فهرست می‌کنند، چون تقریباً هیچ چیزی از آن ثبت نشده است. شاید زبانی بانتویی بوده باشد، که با منشأ فرضی‌شان سازگار است، اما این استنباط است، نه شاهد. گذار به سومالی چنان کامل بود که گفتار پیشین ردپای اندکی از خود بر جای گذاشت.

جایگاه آنان در منطقه سومالی جایگاهی دشوار بوده است. پژوهشگر Tobias Hagmann آنان را عشیره‌ای سومالی با ریشه بانتویی توصیف می‌کند که از نظر تاریخی از زمین‌های کشاورزی دره Shabelle نگهداری کرده، در حالی که عشیره Ogaden که از نظر سیاسی مسلط است حاشیه‌ای‌شان کرده است. کرانه‌های حاصلخیز رود در منطقه‌ای خشک کمیاب است، و از این رو کشت آن به معنای دفاع از آن بوده، معمولاً با جمعیت اندک و نفوذ ضعیف. رود نیز شریکی قابل اعتماد نیست. Shabelle به‌طور منظم Kelafo و Mustahil را زیر آب می‌برد، مزارع را غرق و خانواده‌ها را آواره می‌کند، و سال‌های خشکسالی نیز اثری معکوس دارند.

آنچه باقی می‌ماند جامعه‌ای است که بیش از آن‌که با زبانی جدا یا ایمانی متفاوت تعریف شود، با معیشت و جایگاهی در نظم اجتماعی تعریف می‌شود: سومالی در گفتار و دین، متمایز در تبار، پیوسته با رود.