اروتیک پیکنت‌ها

پیکنتس‌ها قومی ایتالیکی از عصر آهن بودند که در کرانهٔ مرکزی دریای آدریاتیک ایتالیا زندگی می‌کردند؛ سرزمین‌شان امروز مارکه و شمال آبروتزو را دربر می‌گیرد. آنان از حدود قرن نهم پیش از میلاد تا زمانی که روم بین 268 و 89 پیش از میلاد ایشان را در خود جذب کرد، در این منطقه ساکن بودند. آنان ناپدید نشدند بلکه رومی شدند: شهرها همچنان مسکونی ماندند و در مارکه، نام ایشان در Ascoli Piceno و ناحیهٔ Piceno باقی است. رومیان می‌گفتند این نام از یک پرنده آمده است. نسلی از جوانان سابینی که در ver sacrum، یعنی بهار مقدس، برای یافتن سرزمینی تازه فرستاده شده بودند، دارکوبی را دنبال کردند، پرندهٔ مارس، از فراز آپنین تا دریا، و picus به پیکنتس بدل شد. ممکن است این مهاجرت افسانه باشد، اما دارکوب به‌عنوان نشان ایشان ماند.

سرزمین‌شان نواری از تپه‌ها بود میان رشتهٔ آپنین و آب، که رودهای کوتاهی آن را به‌سوی شرق و به‌موازات یکدیگر می‌بریدند: Esino، Potenza، Chienti، Tenna، Tronto. Asculum بر کنارهٔ Tronto مهم‌ترین شهر بود و الههٔ Cupra پرستشگاهی بر ساحل داشت، در جایی که هنوز Cupra Marittima نامیده می‌شود. دو زبان بر سنگ‌نوشته‌هایشان دیده می‌شود. زبان پیکنی جنوبی، زبانی سابلی و خویشاوند با امبری و اوسکی، در حدود بیست نقش از سده‌های ششم تا چهارم پیش از میلاد باقی مانده و با خطی ویژهٔ خود نوشته شده که حرف o را با یک نقطه می‌نوشت. در شمال، نزدیک پزارو، لوح‌های نوویلارا زبانی دیگر دارند که هیچ‌کس نتوانسته آن را به‌طور قانع‌کننده بخواند، و کنار آن نبردی دریایی حجاری شده است. تقریباً قطعی است که یک نام قومی واحد بیش از یک جمعیت را دربر می‌گرفته است.

آنچه بر جای گذاشته‌اند بیشتر گورهایی است و این گورها غنی‌اند. جنگجویان با شمشیر، نوک نیزه و زرهٔ دایره‌ای برنزی به خاک سپرده می‌شدند، همان‌گونه که تندیس سنگی جنگجوی Capestrano که اندکی جنوب سرزمین ایشان یافت شده، زیر کلاه لبه‌پهن خود دارد. در گورهای زنان کهربای بالتیک یافت شده که از راه آدریاتیک دادوستد می‌شد و به گردنبند و سنجاق سینه بدل گشته است، و گور آنچه ملکهٔ Sirolo نامیده می‌شود دو ارابهٔ جنگی در بر داشت. روم نخست با پیمان‌نامه‌ای در سال 299 پیش از میلاد به ایشان نزدیک شد و دوم بار پس از شورشی در سال 269 پیش از میلاد آنان را مغلوب کرد، و بخشی از جمعیت را به ساحل جنوب Salerno کوچاند؛ آنجا به نام پیکنتینی باقی ماندند و نامشان را بر Monti Picentini نهادند. سپس مستعمره‌ها پدید آمدند و قانون زمین در سال 232 پیش از میلاد مزارع پیکنی را میان مهاجران رومی تقسیم کرد. در سال 91 پیش از میلاد پیکنتس‌های Asculum یک پریتور رومی و همهٔ شهروندان رومی شهر را کشتند و این کار جنگ اجتماعی را آغاز کرد. پومپیوس استرابو پس از محاصرهٔ طولانی، در سال 89 پیش از میلاد Asculum را گرفت. اندکی پس از آن شهروندی اعطا شد و این منطقه پایگاه قدرت پسرش، پومپیوس بزرگ، شد که نخستین ارتش خود را در سال 83 پیش از میلاد از میان موکلان پیکنی گرد آورد. در دوران آگوستوس، این منطقه Regio V, Picenum نامیده می‌شد.