اروتیک پاریسیها
یک زبان بریتونی ثبتنشده، تنها از نامهای شخصی و مکانی شناخته میشود (سلتی، هندواروپایی).
دین پیشامسیحی بریتانیا، که تقریباً فقط از آیینهای تدفین شناخته میشود؛ پرستشهای دوره رومی پس از فتح.
درباره پاریسیها
پاریسیها مردمی از عصر آهن در شرق یورکشایر بودند، در آنچه امروز انگلستان نامیده میشود. ردپای آنان از حدود قرن چهارم قبل از میلاد تا زمانی دیده میشود که روم در دهه 70 میلادی شمال را تصرف کرد. پس از آن در جمعیت رومی-بریتانیایی منطقه ادغام شدند و بعدها در انگلیسی‌های دیرا و نورثومبریا. امروز هیچ جامعه‌ای این نام را ندارد. آنچه باقی مانده، اثر تدفینی چنان متمایزی است که باستان‌شناسان برای آن برچسبی جداگانه برگزیدند: فرهنگ آراس، که نامش را از گورستانی نزدیک مارکت ویتون گرفته است. سرزمین آنان خاک گچی و رسی بود، تپه‌های موج‌دار وولدز، و زمین مسطح و مرطوب هولدرنس در پشت ساحل، که در جنوب به دهانه رود هامبر و در غرب به رود درونت محدود می‌شد. مردگان خود را در گورهای پشته‌ای کوچک و مربع‌شکل دفن می‌کردند که هرکدام خندقی مخصوص به خود داشت و در گورستان‌هایی گروه‌بندی می‌شدند که شمارشان می‌توانست به چند صد گور برسد. هیچ‌چیز دیگری در بریتانیا کاملاً شبیه آن نیست. در چند گور از آنها وسیله‌ای دوچرخ، گاری یا ارابه‌ای سبک، گاه اوراق‌شده و گاه سالم، همراه جسد گذاشته شده بود: از همین یک منطقه گورهای ارابه‌دار بیشتری پیدا شده است تا از همه بقیه بریتانیا روی هم. یافته‌های وت‌وانگ اسلک، کرک‌برن، گارتون و در سال‌های اخیر پاکلینگتون دلیل آن‌اند که اصلاً چیزی درباره آنان می‌دانیم، زیرا نوشته‌ای از خود برجا نگذاشتند و در زمان زندگی‌شان هیچ‌کس آنان را توصیف نکرد.
نام، معمای پابرجاست. این همان نام پاریسی‌های کرانه سن است که شهرشان به پاریس تبدیل شد، و خوانش قدیمی، مهاجرتی مستقیم از گال بود. اما شواهد چندان با این خوانش همراهی نمی‌کنند: آیین تدفین همتایانی در قاره اروپا دارد، اما سفال، سکونتگاه‌ها و خود مردم محلی و دیرینه به نظر می‌رسند. نوعی خویشاوندی محتمل است؛ نیازی به کشتی پر از مهاجر نیست. گورها از جامعه‌ای حکایت دارند که زنان را با همان دقت مردان دفن می‌کرد، گاه با آینه، شمشیر، سنجاق سینه و تکه‌های گوشت خوک برای سفر. در رادستون و گارتون استیشن چند جسد در همان جایی که افتاده بودند با نیزه زده شدند، نیزه‌هایی که در گور باز فرو کوبیده شده بودند، در آیینی که هیچ‌کس توضیح رضایت‌بخشی برایش نیافته است. روم سپس آنان را کوتاه و به شیوه‌ای اداری ثبت کرد. بطلمیوس پاریسیها را با یک شهر فهرست می‌کند، پتواریا، که عموماً در براف آن هامبر جای داده میشود، و سنگی از آنجا از کیویتاس پاریسیها (واحد اداری آنان) همراه با قاضی محلی‌ای نام می‌برد که هزینه صحنه نمایش تازه‌ای را پرداخت. در کمتر از یک قرن پس از فتح، مردان سرشناس آنان هزینه تئاترها را می‌پرداختند و این را به زبان لاتین اعلام می‌کردند.
گروه‌های قومی مرتبط
گروه‌هایی که با پاریسیها در سرزمین اصلی، منطقه، زبان یا سنت دینی مشترک‌اند. این گروه‌ها نامزدهای محتمل برای مرجع تطبیقی فنوتیپ هستند.
فنوتیپ‌های معمول: پاریسیها
مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام
کاوش در دسته‌های فنوتیپ
طبقه‌بندی ساختاریافته با مقیاس‌های داوری‌شده · 22 دسته آناتومیک
پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی
از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع
پرسش‌های متداول درباره پاریسیها
پاریسیها به چه زبانی سخن میگویند؟
زبان اصلی پاریسیها یک زبان بریتونی ثبتنشده، تنها از نامهای شخصی و مکانی شناخته میشود (سلتی، هندواروپایی). است.
پاریسیها پیرو چه دینی هستند؟
دین غالب میان پاریسیها دین پیشامسیحی بریتانیا، که تقریباً فقط از آیینهای تدفین شناخته میشود؛ پرستشهای دوره رومی پس از فتح. است.
تصاویر پاریسیها خودتان را بسازید
روزی پنج تصویر، رایگان، بدون خرید اعتبار. استودیو از داده‌های فنوتیپ این گروه شروع می‌کند، پس می‌توانید نوع اندام، پوز و سبک را تنظیم کنید و ویژگی‌ها را دقیق نگه دارید.
شروع با پاریسیها