اروتیک اولکادی‌ها

زبان

با نوشتار خودشان گواهی‌نشده؛ به احتمال بسیار زبانی کلتی در درون ایبریا، نزدیک به کلتیبری (هندواروپایی)

دین

چندخدایی پیشارومی درون ایبری؛ هیچ چیز ویژه اولکادها ثبت نشده است

درباره اولکادی‌ها

اولکادس‌ها مردمی از فلات جنوبی ایبری بودند که حدود 221 پیش از میلاد وارد ثبت تاریخی می‌شوند و ظرف یک نسل از آن ناپدید می‌شوند. آنان در ارتفاعات و حوضه‌های رودخانه‌ای منطقه‌ای زندگی می‌کردند که امروز کاستیلا-لامانچا نام دارد، تقریباً در سرزمینی میان بالادست گوادیانا و خوکار، در استان‌های امروزی کوئنکا و آلباسته. تقریباً تمام آنچه درباره‌شان می‌دانیم از آن‌روست که هانیبال بارکا تصمیم گرفت فرماندهی‌اش را با حمله به آنان آغاز کند. او به سمت داخل لشکر کشید، شهر اصلی‌شان را با یورش تصرف کرد و چندان غنیمت برد که برای پرداخت دستمزد سپاهش در طول زمستان کافی بود. پولیبیوس آن شهر را آلثایا می‌نامد. لیویوس که از منبعی دیگر استفاده کرده، آن را کارتالا می‌نامد. هیچ‌یک از این دو به‌طور قطعی روی زمین مکان‌یابی نشده است. این خلاصه‌ی وضع اولکادس‌هاست: مردمی واقعی که جنگی واقعی جنگیدند، بر نقشه‌ای که کسی نمی‌تواند با اطمینان ترسیمش کند.

آنان میان همسایگانی محصور بودند که بهتر مستند شده‌اند: کارپتانی‌ها در غرب به سوی تاگوس، اورتانی‌ها در جنوب، و جوامع سلتیبری در تپه‌های شمال و شرق. نام‌های شخصی و مکانی‌شان سلتی به نظر می‌رسد، که آنان را در شمار مردمان سلتی یا مردمانی که کاملاً سلتی شده‌اند در داخل سرزمین قرار می‌دهد، هرچند مرز میان زبان سلتی و ایبری درست از میان سرزمین آنان می‌گذشت و هیچ متنی به خط خودشان باقی نمانده که این پرسش را حل کند. از باورهایشان هیچ چیزی بر جای نمانده است. آنچه باستان‌شناسی در عوض ارائه می‌دهد، شکل معمول زندگی عصر آهن در فلات است: سکونتگاه‌های مستحکم بر فراز تپه‌ها، جابه‌جایی فصلی گله‌های گوسفند و گاو، کشت غلات در زمین‌های هموار، و آهن‌آلات و یراق اسب که آن‌قدر خوب بودند که جوامعی مانند آنان را برای استخدام به‌عنوان مزدور ارزشمند کنند. اولکادس‌ها ارزش استخدام شدن داشتند و ارزش غارت شدن هم داشتند، و همین دومی بود که به سراغشان آمد. سال بعد، بازماندگان غارت به کارپتانی‌ها پیوستند تا در گذرگاهی بر رود تاگوس به ستون هانیبال کمین بزنند، و در آنجا نیز شکست خوردند. روم در عرض چند دهه این منطقه را ضمیمه کرد و این نام از کاربرد افتاد. هیچ جمعیت زنده‌ای مشخصاً تبار خود را به آنان نمی‌رساند. هر آنچه بودند، در جمعیت عمومی هیسپانو-رومی مرکز اسپانیا حل شد، و امروزه واژه‌ی اولکادس بیشتر متعلق به باستان‌شناسان اسپانیایی است که بر سر این‌که کدام دژ تپه‌ای از آنِ چه کسی بوده بحث می‌کنند.

فنوتیپ‌های معمول: اولکادی‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

هیچ توصیف بازمانده‌ای از ظاهر Olcade وجود ندارد و هیچ مجموعه گورستانی به‌طور قطعی به آنها نسبت داده نشده است، پس آنچه می‌توان گفت منطقه‌ای است: جمعیت‌های عصر آهن در مرکز شبه‌جزیره ایبری قامتی متوسط و اندامی مدیترانه‌ای داشتند، اغلبشان موی تیره بودند و رنگ پوستشان از زیتونی تا روشن متغیر بود. پوشاک از روی یافته‌های Meseta بازسازی شده است، نه از چیزی که به‌طور مستند متعلق به آنها باشد. تونیک‌های پشمی و شنل‌های مستطیل‌شکلی که با گیره‌های برنزی (فیبولا) در شانه سنجاق می‌شدند، کمربندهای چرمی که با سگک‌های صفحه‌ای تزئین‌شده بسته می‌شدند، و زیورآلاتی از برنز و نقره: گردنبند حلقه‌ای (torcs)، دستبند و گوشواره حلقه‌ای. در گورهای جنگاوران در گورستان‌های همسایه کلتیبری، خنجرهای کوتاه منبت‌کاری‌شده که در جلوی کمربند آویخته می‌شدند یافت می‌شود و در گورهای زنان، سنجاق روبند و زیورآلات مهره‌دار.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره اولکادی‌ها

اولکادی‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی اولکادی‌ها با نوشتار خودشان گواهی‌نشده؛ به احتمال بسیار زبانی کلتی در درون ایبریا، نزدیک به کلتیبری (هندواروپایی) است.

اولکادی‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان اولکادی‌ها چندخدایی پیشارومی درون ایبری؛ هیچ چیز ویژه اولکادها ثبت نشده است است.