اروتیک مونگوها

مونگوها یکی از بزرگ‌ترین گروه‌بندی‌های قومی واحد در جمهوری دموکراتیک کنگو هستند و در سراسر حوضهٔ جنگلی بزرگی پراکنده‌اند که رود کنگو گرداگرد خود فراهم آورده است: سرزمینی از آب‌های قهوه‌ای کندرو، جنگل‌های سیل‌گرفته و روستاهایی که با قایق پیروگ آسان‌تر از جاده می‌توان به آن‌ها رسید. آن‌ها نه چندان یک قبیله به معنای دقیق، بلکه خوشه‌ای از مردمان خویشاوندند (بولیا، نتومبا، نگاندو، مبوله، تتلا، دنگسه، سنگله و دوازده گروه دیگر) که در سنت‌های تبارشناختی، مجموعه‌ای از زبان‌های بانتوی نزدیک به هم و شیوه‌ای از زندگی که جنگل استوایی و نه ساوانا به آن شکل داده است، با هم شریک‌اند. بیگانگان گاه همهٔ آن‌ها را یکجا زیر نام «بامونگو» گرد آورده‌اند؛ خود این مردم معمولاً نخست خود را با شاخهٔ کوچک‌تر بازمی‌شناسانند.

زبان آن‌ها، لومونگو (با گونه‌های منطقه‌ای مانند لونکوندو و لوساکاتا)، در منطقهٔ مرکزی بانتو جای دارد و در بخش بزرگی از اکواتور و چواپا به‌عنوان زبان میانجی به کار می‌رود، هرچند لینگالا در شهرها و بر روی رودها از آن پیشی گرفته است. سازمان اجتماعی پدرتبار است و بر محور etuka بنا شده، یعنی شاخهٔ تباری که مالک زمین است و در امر ازدواج داوری می‌کند؛ شیربها، که به‌طور سنتی با میله‌های مسی یا دام پرداخت می‌شد، پیوندهای میان این تبارها را استوار می‌کند. اقتصاد جنگل هنوز اهمیت دارد (کاساوا، موز پختنی، ماهی از نهرهای سیاه‌آب، شراب نخل، گوشت شکار در جاهایی که هنوز قانونی است)، هرچند دهه‌ها درگیری و فروپاشی حمل‌ونقل رودخانه‌ای بسیاری از مونگوها را به معیشتی سخت‌تر از آنچه پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایشان می‌شناختند کشانده است.

مسیحیت، که بیشتر کاتولیک است و اقلیت پروتستان نیرومند و حضور رو به رشد پنتیکاستی نیز دارد، از راه هیئت‌های تبشیری بلژیکی در اواخر سدهٔ نوزدهم و اوایل سدهٔ بیستم رسید و اکنون چارچوب دینی غالب است، هرچند باورهای کهن‌تر دربارهٔ نیاکان، ارواح جنگل و وزن اخلاقی تبار نه چندان از میان رفته‌اند، بلکه در زیر آن جای گرفته‌اند. دورهٔ استعمار در اینجا بی‌رحمانه بود: جنگل‌های اکواتور کانون رژیم کائوچوی لئوپولد دوم بودند و آسیب جمعیتی و فرهنگی آن دوران هنوز در تاریخ‌نگاری‌ای که خود نویسندگان مونگو پدید آورده‌اند خواناست. پس از استقلال، روشنفکرانی چون مورخ و کشیش اوژن مومبانزا یا باوله و سیاستمدار پاتریس لومومبا (که از نظر تبار تتلا بود و از این رو مونگوها با خوانشی گشاده‌دستانه او را از خود می‌دانند) به این گروه حضوری در حافظهٔ ملی کنگو بخشیده‌اند که در قیاس با زادبوم دورافتاده و رودپرورده‌اش بسیار بزرگ‌تر از اندازهٔ آن است.