اروتیک آلور

آلورها در یکی از آرام‌ترین مرزهای آفریقا زندگی می‌کنند. قلمروشان جایی است که نیل از دریاچه آلبرت مسیر طولانی خود به سوی شمال را آغاز می‌کند. این مردم میان زیرمنطقه غرب نیل در اوگاندا و ناحیه ایتوری در جمهوری دموکراتیک کنگو تقسیم شده‌اند، پیامد تصادفی تقسیم برلین در سال 1885 که خطی را از میان یک رئیس‌نشین واحد کشید و آن را ساکن دو کشور کرد. آنان به زبان آلوری سخن می‌گویند، زبانی نیلی غربی در خوشه لو، که تا حدی با آچولی و لانگو در شرق متقابلاً قابل فهم است و با دولوو که جنوب‌تر، پیرامون کرانه دریاچه در کنیا رایج است، خویشاوندی روشنی دارد. در میان گویشوران لو، آلورها غربی‌ترین شاخه‌اند، همانانی که در لبه پرتگاه توقف کردند و به ادامه مسیر تا حوضه‌های دریاچه‌ای نرفتند.

آنچه آلورها را از نظر تاریخی متمایز می‌کند، نهاد رووث یعنی رئیس، و صادر کردن خود ریاست به‌عنوان نوعی فناوری سیاسی است. گروه‌های غیرلوی همسایه، از جمله برخی جوامع لندو و اوکبو، بارها از خاندان‌های سلطنتی آلور خواستند پسرانشان را برای حکومت بر خود بفرستند؛ رسمی که انسان‌شناسان بعدها آن را «نظریه طبل آلور» نامیدند. باور بر این بود که رئیس باران و نظم می‌آورد و نداشتن او مشکلی بود که می‌شد با وارد کردن یکی حل کرد. این امر باعث شد نظام سیاسی آلور به‌طور غیرمعمولی لایه‌لایه شود: هسته‌ای از روستاهای لوزبان و حاشیه‌ای از جوامع ادغام‌شده که زبان خود را حفظ کردند و در عین حال اقتدار آیینی آلور را پذیرفتند.

زندگی روزمره امروز بیشتر کشاورزی است: ارزن، سورگوم، کاساوا و بادام زمینی، در تپه‌های مشرف به دریاچه، با جوامع ماهیگیر در امتداد ساحل در پانیمور و ماهاگی. مسیحیت که بیشتر کاتولیک در سوی کنگویی و آمیزه‌ای از کاتولیک و آنگلیکن در سوی اوگاندایی است، در اوایل قرن بیستم با پدران سفید و انجمن مبلغان کلیسایی وارد شد و اکنون چارچوب مذهبی غالب است، هرچند آیین‌های کهن‌تر پیرامون نشان‌های رئیس، باران‌خواهی و تسکین ارواح نیاکان (جوک) نه چندان از میان رفته‌اند که در تقویم حول دین نو ادغام شده‌اند. دو نیمه سرزمین آلور قرن بیستم بسیار متفاوتی را پشت سر گذاشته‌اند: سوی اوگاندایی دوران آمین و اوبوتی و سایه طولانی ارتش مقاومت خداوند در شرق را تاب آورد؛ سوی کنگویی در درگیری ایتوری بین سال‌های 1999 و 2007 گرفتار شد که شمار زیادی از خانوارهای آلور را آواره کرد و نسلی را به جا گذاشت که در آن سوی مرز، در آروا و نبی، بزرگ شد.