اروتیک بافاو

بافاو مردمانی هستند که شهر کومبا بر سرزمین آنان ساخته شده است. این شهر مرکز اصلی بخش ممه در منطقه جنوب غربی کامرون است. این شهر در دوران استعمار در سرزمین بافاو شکل گرفت و همچنان رشد کرد و بازرگانان، کارگران مزارع و کشاورزان را از منطقه گراسفیلدز، از نیجریه و از سراسر کامرون انگلیسی‌زبان به خود جذب کرد. بافاو با هر معیاری جامعه‌ای کوچک است. آنان هنوز صاحبان سنتی زمین و رؤسای این شهرند و میزبانان جمعیتی هستند که تازه‌واردان بسیار بیش از آنان‌اند. ساده‌ترین راه برای فهم اینکه امروز بافاو چه کسانی هستند این است که آنان را صاحبان اصلی شهری بدانیم که پر از مردمی از جای دیگر است.

زبان آنان معمولاً همراه با زبان همسایگان بالونگ‌شان به‌عنوان یک زبان واحد، یعنی Bafaw-Balong، دسته‌بندی می‌شود. این زبان به گروه Lundu-Balong از زبان‌های بانتو تعلق دارد، خوشه‌ای از زبان‌های جنگلی نزدیک به کرانه شمال غربی جهان ناطق به زبان‌های بانتو که خویشاوندانش شامل Oroko است. مانند هر زبان کوچک دیگر در منطقه، این زبان با انگلیسی و پیجین کامرونی قلمرو مشترک دارد، زبان‌هایی که مدرسه، تجارت و بازار را پیش می‌برند. در کومبا که پیجین زبانی است که همه در آن مشترک‌اند، نگه داشتن یک زبان کوچک در کاربرد روزمره به تلاشی آگاهانه نیاز دارد.

در طول یک قرن گذشته، تاریخ بافاو از مرزهایی پیروی کرد که بر منطقه ترسیم شده بودند. حکومت آلمان در جریان جنگ جهانی اول پایان یافت و بریتانیا جای آن را گرفت. سپس این منطقه به‌عنوان بخشی از جنوب کامرون که به نیجریه پیوسته بود اداره می‌شد، تا اینکه همه‌پرسی 1961 آن را به کامرون ملحق کرد. فرمانروای عالی بافاو، Nfon Victor Mukete، بخشی از آن داستان بود: او در سال‌های جنوب کامرون سیاستمداری بود، در نود سالگی‌اش در سنای کامرون خدمت کرد و بیش از 100 سال زندگی کرد. از سال 2017 بحران انگلیسی‌زبان‌ها، یعنی درگیری مسلحانه در شمال غربی و جنوب غربی، مستقیماً به کومبا رسیده است. در سال 2020 مسلحان به مدرسه‌ای در این شهر حمله کردند و چند کودک را کشتند.

بیشتر بافاوها مسیحی‌اند. کلیساهای پرزبیتری، کاتولیک و باپتیست مدت‌هاست در این منطقه برقرار شده‌اند و زندگی کلیسایی همراه با اقتدار سنتی رؤسا و شوراهای روستایی جریان دارد، نه اینکه جایگزین آن شود. بیرون از شهر، کشاورزی ستون فقرات است: کاکائو، محصول نقدی‌ای که ممه را به منطقه‌ای مهم برای کشت تبدیل کرد، به‌علاوه محصولات غذایی برای بازار کومبا. مراسم عمومی بزرگ، تاج‌گذاری رؤسا و مراسم تشییع جنازه است. جامعه با قدرت در این مراسم حاضر می‌شود، زنان اغلب با kaba گشاد و مردان با پارچه‌های پیچیده‌شده، و هر گردهمایی بی‌سروصدا دوباره مشخص می‌کند که چه کسی به این سرزمین تعلق دارد.