اروتیک لیلکاسه

لیلکاسه عشیره‌ای سومالیایی از خاندان دارود است و نام آن نزد سومالیایی‌ها دلالت مشخصی دارد: دین. در جامعه‌ای که مردان را سنتاً به waranle یعنی نیزه‌داران و wadaad یعنی مردان دین تقسیم می‌کرد، لیلکاسه سابقه‌ای دیرینه دارد به‌عنوان تباری از شیخ‌ها، معلمان قرآن و میانجی‌ها، همان کسانی که عشایر دیگر برای آموزش کودکان، برگزاری عقد ازدواج، یا نشستن میان طرف‌های متخاصم فرا می‌خواندند. خود نام، لقبی برای نیای بنیان‌گذار است که سنت عشیره‌ای آن را به معنای چیزی شبیه «مرد هشیار» تفسیر می‌کند. از نظر نسب‌شناسی، آنان از طریق تانادِه، یکی از پسران دارود، به نیا می‌رسند و این امر ایشان را پسرعموهای بلوک‌های بسیار بزرگ‌تر هارتی، اوگادن و مرحان می‌کند، بی‌آنکه به هیچ‌کدام تعلق داشته باشند.

سرزمین آنان مراتع خشک مرکز منطقه مدوگ است. گالدوگوب، شهر تجاری چسبیده به مرز اتیوپی، مرکز ثقل عشیره است، و خانواده‌های لیلکاسه در شمال گالکایو، در نقاط دیگر پونت‌لند، پیرامون کیسمایو در جنوب دورافتاده و آن‌سوی مرز در منطقه دولو در اقلیم سومالی اتیوپی نیز مستقرند. این مرز برای چوپانان کمتر از دولت‌ها اهمیت دارد، زیرا شتر و بز هنوز به دنبال باران از آن عبور می‌کنند. آنان به سومالی شمالی مدوگ سخن می‌گویند، زبانی کوشی از خانواده آفروآسیایی و گویش منطقه‌ای که زبان معیار سومالی تا حد زیادی بر پایه آن ساخته شده است، از این رو گفتار لیلکاسه به آنچه سومالیایی‌ها از رادیو می‌شنوند نزدیک است. آنان مسلمانان سنی مذهب شافعی‌اند، طریقت‌های صوفی از نظر تاریخی نیرومند بوده‌اند و، مانند سایر نقاط سومالی، جریان‌های اصلاح‌طلب از دهه 1990 به این سو آشکارتر شده‌اند.

از زمان فروپاشی دولت در سال 1991، سیاست به امری از جنس موضع‌گیری بدل شده است. گالکایو شهری دوپاره است، نیمه شمالی آن با پونت‌لند و نیمه جنوبی آن با گلمودوگ همسو است، و لیلکاسه در خط مقدم این شکاف زندگی می‌کنند. هنگامی که پونت‌لند در سال 1998 بنیان گذاشته شد، آنان از عشایر بنیان‌گذار آن بودند، شریکی کوچک‌تر در کنار ماجرتین‌های غالب، در نظامی که کرسی‌های پارلمانی را بر اساس عشیره تقسیم می‌کند. در زندگی روزمره، نظم همچنان از طریق xeer می‌گذرد، یعنی حقوق عرفی که بر اساس آن تبارها خون‌بها را به‌صورت جمعی می‌پردازند و دریافت می‌کنند، و ریش‌سفیدان، و نه دادگاه‌ها، بیشتر اختلافات بر سر چراگاه، آب و جراحت را حل‌وفصل می‌کنند. جنگ و خشکسالی نیز بسیاری از لیلکاسه را به خارج کشانده است، به کشورهای حاشیه خلیج فارس، اروپا و آمریکای شمالی، و حواله‌های ارسالی آن خانواده‌ها بخشی از شیوه گذران زندگی خانواده‌ها در مدوگ است.