اروتیک کوریا

کوریا پیش از هر چیز مردمی گاودارند و بیشتر دیگر ویژگی‌هایشان وقتی روشن می‌شود که این را بپذیریم. سرزمین آنان دشت‌های موج‌دار و مزارع تپه‌ای شرق دریاچه ویکتوریاست و تا لبه شمالی سرنگتی امتداد دارد: بخش‌های تاریمه، روریا و سرنگتی در منطقه مارای تانزانیا، و کوریای شرقی و کوریای غربی در شهرستان میگوری کنیا. گاو در اینجا صرفاً دام نیست؛ پول، منزلت و وسیله‌ای است که ازدواج‌ها با آن سامان می‌یابد. همین یک واقعیت، اهمیت هویت طایفه‌ای را در میان کوریا توضیح می‌دهد؛ آنان تبار خود را از طریق طایفه‌های نام‌دار برمی‌شمارند: باکیرا، بایریگه، باگومبه، نیاباسی، بویریگه، باتیمبارو، باکنیه و دیگران، که هر یک سرزمین، ریش‌سفیدان و حافظه‌ای طولانی از این دارد که چه کسی گله چه کسی را برده است. مرز مستقیم بین‌المللی که بریتانیایی‌ها و آلمانی‌ها در سال 1890 بر سر آن توافق کردند درست از میان این نظم گذشت و آن را دو تکه کرد، و یک قوم را با دو گذرنامه بر جای گذاشت. این مرز هرگز واقعاً جا نیفتاد. خانواده‌ها در دو سوی مرز خویشاوند، چراگاه و کینه دارند، و هر روز کسانی از مرز می‌گذرند که خود را در حال ترک خانه‌شان نمی‌دانند.

کوریا به زبان کوریایی سخن می‌گویند، زبانی بانتویی از خوشه پرجمعیت مارا، که به گوسی، زاناکی و نگورمه چنان نزدیک است که همسایگان می‌توانند در نیمه راه با هم دیدار کنند، و سواحیلی کار ارتباط با جهان گسترده‌تر را بر عهده دارد. بیشتر کوریا مسیحی‌اند و جماعت‌های کاتولیک و ادونتیست روز هفتم در مارا بسیار نیرومندند، اما عضویت در کلیسا در کنار ریش‌سفیدان، فال‌گیران و اقتدار گروه‌های سنی قرار دارد نه آنکه جای آنها را بگیرد. آیین تشرف همچنان نشانه گذار به بزرگسالی است و همچنان اختلاف نظر برمی‌انگیزد: ختنه پسران تقریباً همگانی است و آشکارا جشن گرفته می‌شود، در حالی که ختنه دختران کوریا را کانون کارزارهای پیوسته در هر دو کشور کرده است، و پناهگاه‌هایی که کلیساها و سازمان‌های غیردولتی در تاریمه و میگوری اداره می‌کنند در فصل مراسم دختران را پناه می‌دهند. رسمی که بیگانگان بیشتر از همه از آن غافل می‌مانند نیومبا نتوبهو، یعنی «خانه زنان» است. بیوه‌زنی، یا زنی بدون پسر، ممکن است با زنی جوان‌تر ازدواج کند که از مردی که خود برمی‌گزیند فرزند می‌آورد، و آن فرزندان به خانه زن بزرگ‌تر تعلق دارند و زمین و نام را بی‌آنکه شوهری در خانه باشد دست‌نخورده نگه می‌دارند. دو فشار نوین وضعیت کنونی را شکل می‌دهند. یورش برای ربودن گاو میان طایفه‌ها، که زمانی تقریباً نوعی نمایش آیینی برای مردان جوان بود، با رسیدن تفنگ کشنده شد و دولت را بارها به عملیات خلع سلاح واداشت. و طلای زیر نیامونگو که از دهه 1990 در مقیاس صنعتی استخراج می‌شود، زمین کوریا را به یکی از ارزشمندترین و تلخ‌ترین زمین‌های مورد مناقشه در این ناحیه بدل کرده است.