اروتیک جاواخی‌ها
درباره جاواخی‌ها
جاواخی‌ها گرجی‌های جاواختی‌اند، یعنی ساکنان هضبه‌ای بلند، بادخیز و آتشفشانی در جنوب کشور. بخش بزرگی از آن بیش از 1,500 متر ارتفاع دارد و زمستان زود می‌رسد و دیر می‌رود. آنان ملتی جدا نیستند و چنین ادعایی ندارند. آنچه آنان را متمایز می‌کند جایی است که در آن زندگی می‌کنند: هویتی منطقه‌ای که با اقلیم سخت، موقعیت مرزی و تاریخی شکل گرفته که هضبه را چند بار از بقیه گرجستان جدا کرد و سپس به آن بازگرداند.
زمین، زندگی روزمره را شکل می‌دهد. در دشت‌های مرتفع بدون درخت، دریاچه‌های آتشفشانی پراکنده‌اند، از جمله پاراوانی، بزرگ‌ترین دریاچه گرجستان، و رود متکواری دره‌ای ژرف در لبه غربی هضبه می‌سازد. کشاورزی در این منطقه یعنی سیب‌زمینی، غلات و دام‌هایی که در مراتع بلند می‌چرند. روستاهای قدیمی‌تر این بخش از جنوب گرجستان به داربازی متکی بودند؛ خانه‌ای که تا حدی در زمین کنده شده و زیر سقف چوبی پلکانی قرار دارد که اجازه می‌دهد دود بیرون رود و گرما نگه داشته شود. در دره متکواری، دیر غاری واردزیا در قرن دوازدهم، در زمان پادشاه جورج سوم و ملکه تامار، در صخره کنده شد. این بنا همچنان بزرگ‌ترین یادمان منطقه است و راهبان هنوز در آن زندگی می‌کنند.
جاواخی‌ها به گرجی سخن می‌گویند، زبانی از خانواده کارتولی که با ارمنی، ترکی و روسی اطرافشان ارتباطی ندارد، و لهجه محلی‌شان به گفتار همسایگانشان در مسخیتی نزدیک است. آنان ارتدوکس گرجی‌اند و جشن‌های کلیسا و مراسم یادبود درگذشتگان هنوز ریتم زندگی روستا را تعیین می‌کند. وقایع‌نامه‌های گرجی قرون وسطی می‌گویند این منطقه نام خود را از جاواخوس گرفته است، نیای افسانه‌ای که از نسل کارتلوس، نیای اسطوره‌ای گرجی‌ها، است.
بخش بزرگی از تاریخ آنان به مرزها بازمی‌گردد. عثمانی‌ها در اواخر سده شانزدهم جاواختی را گرفتند و تا بیشتر دو قرن و نیم بعد در دست داشتند. امپراتوری روسیه آخالکالاکی را در 1828 تصرف کرد و طبق پیمان صلح 1829 آن را نگه داشت. پس از آن بیشتر جمعیت مسلمان رفتند و ارمنی‌های اهل منطقه ارض‌روم به جای آنان در هضبه ساکن شدند. در دهه 1840s، دوخوبورهای روسی، فرقه‌ای مذهبی مخالف کلیسا، به آنجا تبعید شدند. نتیجه، جاواختی امروز است که در آن ارمنی‌ها در آخالکالاکی و نینوتسمندا اکثریت‌اند و گرجی‌ها در روستاهای کمتر و در ناحیه همسایه آسپیندزا زندگی می‌کنند. برای جاواخی‌ها این امر هویت را به امری عملی و روزمره بدل کرده است: حفظ زبان، کلیسا و زمینشان در جایی که با چند جامعه دیگر مشترک است.
گروه‌های قومی مرتبط
گروه‌هایی که با جاواخی‌ها در سرزمین اصلی، منطقه، زبان یا سنت دینی مشترک‌اند. این گروه‌ها نامزدهای محتمل برای مرجع تطبیقی فنوتیپ هستند.
فنوتیپ‌های معمول: جاواخی‌ها
مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام
کاوش در دسته‌های فنوتیپ
طبقه‌بندی ساختاریافته با مقیاس‌های داوری‌شده · 22 دسته آناتومیک
پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی
از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع
پرسش‌های متداول درباره جاواخی‌ها
جاواخی‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟
زبان اصلی جاواخی‌ها گرجی، گویش جاواخی (کارتولی) است.
جاواخی‌ها پیرو چه دینی هستند؟
دین غالب میان جاواخی‌ها مسیحیت ارتدوکس گرجی است.
تصاویر جاواخی‌ها خودتان را بسازید
روزی پنج تصویر، رایگان، بدون خرید اعتبار. استودیو از داده‌های فنوتیپ این گروه شروع می‌کند، پس می‌توانید نوع اندام، پوز و سبک را تنظیم کنید و ویژگی‌ها را دقیق نگه دارید.
شروع با جاواخی‌ها