زنی از ائوگانئی‌ها، مرجع فنوتیپ

اروتیک ائوگانئی‌ها

زبان

گواهی‌نشده و طبقه‌بندی‌نشده، احتمالاً پیشاهندواروپایی. کتیبه‌های کامونی وال‌کامونیکا، با الفبایی ایتالیایی شمالی برگرفته از اتروسکی، گاه به استناد گفتهٔ پلینی به آنان نسبت داده می‌شود.

دین

مستند نشده است. هیچ خدا یا آیین اوگانئی به نام ثبت نشده است؛ زندگی دینی شناخته‌شده منطقه ونتی و سپس رومی است.

درباره ائوگانئی‌ها

Euganei مردمی از عصر آهن در شمال‌شرقی ایتالیا بودند که تا اواخر جمهوری روم دیگر به‌عنوان گروهی متمایز وجود نداشتند؛ نخست Veneti و سپس روم آنان را در خود جذب کرد. سرزمین آنان میان بالای دریای آدریاتیک و جنوب کوه‌های آلپ قرار داشت و تقریباً همان چیزی است که امروز Veneto و شرق Lombardy خوانده می‌شود. تقریباً هر آنچه درباره آنان ثبت شده را بیگانگان نوشته‌اند، پس از وقوع رخدادها و به زمان گذشته. Livy آنان را در صفحه نخست تاریخش می‌آورد: به روایت او Veneti که همراه Antenor پس از سقوط تروا به آنجا رسیدند، Euganei را از دشت میان دریا و کوه‌ها راندند. Cato که دو سده بعد توسط Pliny the Elder نقل شده، سی و چهار شهر را از جوامع Euganei برشمرده است؛ این ملموس‌ترین واقعیتی است که کسی درباره آنان ارائه می‌کند و در عین حال آزاردهنده‌ترین آن، چون نمی‌گوید بیشتر آن شهرها چه نام داشتند. Pliny می‌افزاید که این جوامع از حقوق لاتین برخوردار بودند؛ یعنی جایگاه حقوقی میانی که روم برای جذب جمعیت در نظام خود و بدون اعطای شهروندی کامل به کار می‌برد. او همچنین Triumpilini وادی Trompia و Camunni وادی Valcamonica را زیر عنوان Euganei قرار می‌دهد؛ این یا بهترین شاهد باقی‌مانده درباره کسانی است که Euganei شمرده می‌شدند، یا صرفاً سهولتی برای منشی رومی در مورد قبایل تپه‌نشینی که از روی میز او در پایتخت به سختی قابل تمایز بودند.

زبان ناشناخته است. چیزی باقی نمانده که بتوان با اطمینان آن را به Euganei نسبت داد و هیچ کتیبه‌ای با نام آنان امضا نشده است. متون کامونیک که بر سنگ‌های Valcamonica حک شده و با خطی از شمال ایتالیا که از اتروسکی وام گرفته شده نوشته شده‌اند، بر اساس طبقه‌بندی Pliny وارد بحث شده‌اند، اما زبان پشت آنها طبقه‌بندی نشده و پیوند میان آن دو استنباط است نه یافته‌ای قطعی. پیشنهادها از یک زیربنای پیش از هندواروپایی تا نوعی خویشاوندی با زبان رایتیک را دربر می‌گیرند و هیچ‌یک قطعی نشده است. نویسندگان باستان در این نام واژه یونانی eugeneis به معنای اصیل‌زاده را شنیدند که بیش از آنکه درباره مردم چیزی بگوید، از عادت‌های ریشه‌شناسی یونانی حکایت دارد. آنچه از آنان بر جای مانده خود نام است که اکنون به سرزمین تعلق دارد و نه جمعیت: تپه‌های آتشفشانی کم‌ارتفاع Colli Euganei در جنوب‌غرب پادوا و چشمه‌های آب گرم Abano و Montegrotto که از زمان رومی‌ها حمام‌کنندگان را جذب کرده‌اند. امروز هیچ جامعه Euganei وجود ندارد و هیچ گروهی ادعای تبار از آنان ندارد. آنچه بودند در تبار عمومی مردم Veneto و دره‌های Lombardy حل شده و نامشان اکنون به یک ناحیه شرابی، یک پارک منطقه‌ای و یک آبگرم تعلق دارد.

فنوتیپ‌های معمول: ائوگانئی‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

هیچ منبع باستانی‌ای ظاهر آنان را توصیف نمی‌کند و هیچ گورستانی را نمی‌توان با اطمینان به ایشان نسبت داد، بنابراین هر توصیف مشخصی ساختگی خواهد بود. فرض بر این است که شبیه دیگر جمعیت‌های عصر آهن دشت پو و دره‌های جنوبی آلپ بوده‌اند. اشیای گوری و هنر سیتولا از همان منطقه و همان قرن‌ها، جامه‌های پشمی و شنل‌های سنگین را نشان می‌دهند که با سنجاق‌های برنزی (فیبولا) بسته شده‌اند، همچنین صفحه‌های کمربند کنده‌کاری‌شده و حلقه‌های ساده گردن و بازو. این همان جهان مادی‌ای است که در آن زندگی می‌کردند، حتی اگر هیچ‌یک از این‌ها نام ایشان را بر خود نداشته باشد.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره ائوگانئی‌ها

ائوگانئی‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی ائوگانئی‌ها گواهی‌نشده و طبقه‌بندی‌نشده، احتمالاً پیشاهندواروپایی. کتیبه‌های کامونی وال‌کامونیکا، با الفبایی ایتالیایی شمالی برگرفته از اتروسکی، گاه به استناد گفتهٔ پلینی به آنان نسبت داده می‌شود. است.

ائوگانئی‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان ائوگانئی‌ها مستند نشده است. هیچ خدا یا آیین اوگانئی به نام ثبت نشده است؛ زندگی دینی شناخته‌شده منطقه ونتی و سپس رومی است. است.