اروتیک آووکایا

آوکایا مردمی کشاورز از گوشه جنوب غربی جنوب سودان هستند. آنان در بخش پرآب غرب استوایی زندگی می‌کنند، جایی که ساوانا به جنگل تبدیل می‌شود و مرز کنگو هرگز چندان دور نیست. سرزمین آنان بیشتر پیرامون ماریدی و موندری است. آنچه آنان را بیش از هر چیز به‌عنوان یک قوم مشخص می‌کند زبان آنان است، آوکایا، که نزدیک به پنجاه هزار نفر به آن سخن می‌گویند. این عدد در کشوری که گروه‌های بزرگ و پرنفوذ سیاسی بر آن سلطه دارند کوچک است، و بخش بزرگی از تاریخ آوکایا داستان قومی کوچک است که در میان همسایگان بزرگ‌تر خود پایداری کرده است.

زبان آنان به خانواده سودانی مرکزی تعلق دارد، نه خانواده نیلی که اکثر بیگانگان آن را به جنوب سودان ربط می‌دهند. آوکایا بخشی از شاخه مورو-مادی است. خویشاوندان نزدیک آن عبارتند از مورو، که در همسایگی بدان سخن گفته می‌شود، و لوگو، کلیکو و لوگبارا، که دورتر به سوی جنوب و به مرزهای کنگو و اوگاندا گفته می‌شوند. درست در غرب، زاندی‌ها زندگی می‌کنند که زبانشان به خانواده‌ای کاملاً متفاوت تعلق دارد. در قرن نوزدهم آن لبه غربی زیر فشار شدیدی قرار داشت. پادشاهی‌های زاندی در حال گسترش بودند، شرکت‌های تجاری مسلح از شمال برای عاج و اسیران یورش می‌بردند، و آوکایا، مانند دیگر جوامع کوچک آن مرز، ضربه‌ها را از هر دو سو خوردند.

امروزه بیشتر آوکایا مسیحی هستند. این تا حدی میراث مبلغان مذهبی است که بیشتر مدارس در استوایی استعماری را اداره می‌کردند. مردم در بازارها، ادارات و کلاس‌ها از عربی جوبا و انگلیسی استفاده می‌کنند، در حالی که آوکایا زبان خانه باقی می‌ماند. خانوارها کاساوا، ذرت سورگوم و بادام زمینی را در برخی از حاصلخیزترین خاک‌های کشور می‌کارند. حاشیه جنگل شکار، مصالح ساختمانی و عسل فراهم می‌کند که منطقه ماریدی به آن شهرت دارد.

جنگ این ریتم را بارها و بارها شکسته است. جنگ‌های داخلی طولانی سودان به غرب استوایی رسید، و همین‌طور درگیری‌ای که پس از استقلال جنوب سودان آغاز شد. هر بار، خانواده‌های آوکایا از مرز به جمهوری دموکراتیک کنگو گریختند، جایی که گویشوران آوکایا پیش‌تر زندگی می‌کردند. بسیاری بازگشته‌اند، برخی بیش از یک بار. نتیجه قومی است که محکم در گوشه‌ای از استوایی ریشه دارد، با خانواده‌هایی که در میان دو کشور پراکنده‌اند.