اروتیک تیکارها

زبان

Tikar، که Tumu یا Tikari نیز نامیده می‌شود (بانتوییدی جنوبی، نیجر-کنگو)

دین

مسیحیت و اسلام، در کنار رعایت آیین نیاکانی متمرکز بر امیرنشین.

درباره تیکارها

قوم تیکار مردمی کوچک‌اند با ادعای نسبی گسترده و نامتناسب به تبارهای دیگران. در سراسر Grassfields کامرون، خاندان‌های حاکم از Bamum تا Nso، Kom و Bafut داستان‌های بنیانگذاری خود را به همین شیوه آغاز می‌کنند: ما از Tikar آمده‌ایم. پژوهشگران دهه‌ها این ادعا را بررسی کرده‌اند و بیشترشان آن را میثاقی مشروعیت‌بخش خوانده‌اند نه سندی از مهاجرت، زیرا زبان آن پادشاهی‌ها به شاخه‌ای از خانواده زبانی تعلق دارد که با شاخه Tikar متفاوت است. آنچه این عبارت واقعاً بیان می‌کرد حق فرمانروایی بود و بسیار فراتر از هر جمعیت واقعی‌ای گسترش یافت. خود تیکارها در جایی زندگی می‌کنند که فلات Adamawa به دره Mbam بالایی فرو می‌ریزد، یعنی ساوانای جنگلی و سرزمینی رودخانه‌ای که میان مناطق Adamawa و Centre کامرون تقسیم شده است. از زعامت‌های اصلی آن‌ها می‌توان به Bankim، Ngambe Tikar، Ditam و Kong اشاره کرد. هر زعامت را فونی سرپرستی می‌کند که دربار بزرگان و انجمنی تنظیمی پشتیبان اوست. سنت‌های خودشان ورودشان را از شمال، از سرزمین Mbum نزدیک Tibati، چند سده پیش ردیابی می‌کنند. این زبان که Tikar یا Tumu نامیده می‌شود از شاخه Southern Bantoid است و شاخه‌ای مستقل دارد: نه از Grassfields است و نه کاملاً Bantu، و خویشاوند نزدیکی در میان همسایگانش ندارد.

سده نوزدهم همچون سواره‌نظام به سراغشان آمد. امارت‌های فولانی در Adamawa دشت را برای اسیرگیری غارت می‌کردند و آن کریدور، انسان‌ها را به تجارت فراصحرایی و تجارت اطلسی سرازیر می‌کرد. به همین دلیل این نام در دیاسپورای آمریکایی امروز بارها دیده می‌شود: آزمون‌های تبارشناسی تجاری شمار چشمگیری از مشتریان آمریکایی آفریقایی‌تبار را با نمونه‌های مرجع Tikar منطبق می‌کنند، و این نتیجه به آن نام جان دوباره‌ای بخشیده است در میان کسانی که از آن به‌عنوان هویت خود سخن می‌گویند، هزاران مایل دورتر. اسلام از راه فولانی‌ها وارد شد و در میان اقلیتی پابرجاست. هیئت‌های مبلغ مسیحی پس از دولت‌های آلمانی و سپس فرانسوی آمدند و بیشتر تیکارهای امروز خود را مسیحی یا مسلمان می‌دانند و در عین حال تعهداتی را حفظ می‌کنند که یک زعامت در عمل بر دوش دارد: جشن‌های مرگ که مدت‌ها پس از تدفین برگزار می‌شود، پیشکش برای نیاکان، و اقتدار کاخ بر زمین. شهرت صنعتگرانه منطقه بر ریخته‌گری برنج به روش موم گمشده و بر لوله‌های تنباکو با کاسه‌های سنگین سفالی یا فلزی ریخته‌گری‌شده استوار است، هرچند خریدار باید بداند که Tikar روی برچسب یک گالری اغلب واژه‌ای چترمانند برای آثار Grassfields با منشأ نامطمئن است، یعنی همان اعتبار قرض‌گرفته در نسخه بازار هنر. فال‌گیری اینجا امضای ویژه خود را دارد: پرسش‌های جدی به عنکبوتی حفار زمین سپرده می‌شوند که شبانه برگ‌های نشانه‌دار را جابه‌جا می‌کند تا فالگیر صبحگاه آن‌ها را بخواند.

فنوتیپ‌های معمول: تیکارها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

رنگ پوست از قهوه‌ای تیره تا بسیار تیره متغیر است، با قد و اندام متوسط تا بلند و موهای به‌شدت فرفری که معمولاً در مردان از ته کوتاه می‌شود و در زنان بافته یا با دستمال سر پوشانده می‌شود. لباس روزمره اکنون بیشتر پارچه‌های چاپ واکس و لباس‌های دست‌دوم غربی است. لباس تشریفاتی و درباری از سنت گراس‌فیلدز پیروی می‌کند: جامه‌های بلند پنبه‌ای گلدوزی‌شده، پارچه ندوپ که با نیل به روش رنگرزی مقاوم رنگ می‌شود و برای نمایش سلطنتی نگه داشته می‌شود، و کلاه‌های بافتنی یا بافته‌شده که نشانه منزلت‌اند. منجوق‌دوزی، زیورآلات برنجی ریخته‌گری‌شده و عصاهای حکاکی‌شده، مقام افراد را در دربار مشخص می‌کنند.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره تیکارها

تیکارها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی تیکارها Tikar، که Tumu یا Tikari نیز نامیده می‌شود (بانتوییدی جنوبی، نیجر-کنگو) است.

تیکارها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان تیکارها مسیحیت و اسلام، در کنار رعایت آیین نیاکانی متمرکز بر امیرنشین. است.