اروتیک شکرلی‌ها

شکرلی‌ها یکی از قبیله‌های کهن کوهستانی، یا فیسه، در مالسیا ای ماذه در شمال آلبانی هستند. آنچه آنان را یک گروه می‌سازد نامی مشترک و تباری مشترک است، بیش از هر روستای خاص. عضویت از طریق پدر منتقل می‌شود. برای قرن‌ها این عضویت تعیین می‌کرد که فرد با چه کسی نمی‌تواند ازدواج کند، زیرا همه اعضای یک فیس خویشاوند به شمار می‌آیند. همچنین تعیین می‌کرد که خونخواهی کدام خانواده به ارث می‌رسد و مردانش به کدام پرچم پاسخ می‌دهند. این نام فراتر از آلبانی گسترش یافته است. خانواده‌های مسلمان آلبانیایی در دره روگوا در کوزوو هنوز این نام را بر خود دارند. در سنجاک، منطقه مرزی مشترک صربستان و مونته‌نگرو، بازماندگانی که به زبان اسلاوی روی آوردند آن را به صورت اسکرییل بر خود دارند و امروز بیشتر آنان خود را بوشنیاک می‌دانند.

منطقه اصلی در شمال شکودر قرار دارد، در سرزمین سنگ آهک سخت که از دشت کنار دریاچه به سوی کوه‌های نفرین‌شده بالا می‌رود. همسایگانش کاستراتی و کلمندی هستند. مردم آنجا به گویش گگی آلبانیایی در شکل شمال‌غربی مشترک میان قبیله‌های مالسیا سخن می‌گویند، در حالی که شاخه سنجاک مانند شهرهای اطرافش به بوسنیایی یا صربی سخن می‌گوید. در آلبانی بیشتر شکرلی‌ها کاتولیک رومی هستند و کلیسا مدت‌ها در کنار حقوق عرفی وجود داشت بی‌آنکه جایگزین آن شود. کانون قانونی نانوشته است که بر مهمان‌نوازی، عهد سوگندخورده‌ای به نام بسا و تکالیف خونخواهی بنا شده است. این قانون زمین، ازدواج و انتقام را تا مدت‌ها در قرن بیستم اداره می‌کرد. شاخه‌های روگوا و سنجاک مسلمان‌اند، پس یک نام قبیله‌ای امروز یک کلیسا، یک مسجد و دو زبان را در بر می‌گیرد.

در دوران حکومت عثمانی، شکرلی‌ها بایراک ویژه خود را تشکیل دادند، واحدی که به رهبری پرچم‌داری موروثی اداره می‌شد، و مانند همسایگانشان بخش عمده‌ای از خودگردانی محلی را حفظ کردند. در سال 1911 به قبیله‌های کوهستانی پیوستند که علیه عثمانی‌ها برخاستند، یکی از شورش‌هایی که درست پیش از استقلال آلبانی در سال بعد رخ داد. دولت کمونیستی درصدد درهم شکستن اقتدار قبیله‌ای برآمد، کشاورزی را جمعی کرد و در سال 1967 دین را به‌طور کامل ممنوع ساخت. پس از 1991 مردم دره‌ها را به سوی شکودر، تیرانا و خارج از کشور ترک کردند، به‌ویژه به ایالات متحده آمریکا، جایی که خانواده‌هایی از مالسیا ای ماذه در اطراف دیترویت و نیویورک جوامع نزدیکی ساختند. شکرلی اکنون نام خانوادگی آشنایی در آن جامعه پراکنده است و در دو سوی اقیانوس اطلس، بسیاری از خانواده‌ها هنوز اهمیت می‌دهند که از کدام فیس هستند.