اروتیک پوگورو

پوگورو مردم فلات ماهنگه هستند، یک ارتفاع تپه‌ای که در جنوب رودخانه کیلومبرو در منطقه موروگورو تانزانیا قرار دارد. ناحیه خانگی آنان، اولانگا، یک پا در آن ارتفاعات و پای دیگر در دره پهنی دارد که رودخانه در فصل بارندگی در آن گسترده می‌شود. شهر ماهنگه به‌عنوان پادگان نظامی آلمان آغاز شد و اکنون مرکز ناحیه است و در قلب سرزمین پوگورو واقع شده است. پوگورو بودن به‌شدت به این سرزمین و زبانی که در آن گفته می‌شود پیوند دارد.

آن زبان پوگولو است که گویشورانش آن را چی‌پوگورو می‌نامند. این زبان از خانواده بانتو است و نزدیک‌ترین خویشاوند آن زبان ندامبا است که کشاورزان دره همسایه به آن سخن می‌گویند. این دو زبان چنان به هم نزدیک‌اند که زبان‌شناسان آن‌ها را در یک گروه قرار می‌دهند. زبان سواحیلی بر فراز هر دو قرار دارد، به‌عنوان زبان مدرسه، دولت و تجارت، و بیشتر پوگورو بسته به شرایط میان این دو جابه‌جا می‌شوند. ندامبا، مبونگا، بنا و نگیندو همسایه‌اند و این ناحیه هرگز خانه یک قوم تنها نبوده است.

تاریخ بر این گوشه از کشور فشار سنگینی وارد کرد. قیام ماجی ماجی علیه حکومت آلمان در 1905 آغاز شد و ظرف چند هفته به ماهنگه رسید. جنگجویانی از مردمان اطراف، از جمله پوگورو، به پادگان آلمانی یورش بردند و با رگبار مسلسل عقب رانده شدند. جنگ و قحطی که پس از سیاست زمین سوخته آلمان پیش آمد، جای زخم‌های عمیقی در سراسر جنوب بر جای گذاشت. در همان دوره، مبلغان کاتولیک در فلات ریشه دواندند و کلیسا به یکی از مهم‌ترین نهادهای اولانگا بدل شد و مدارس و کلیساهایی را اداره کرد که نسل‌ها را شکل دادند. امروز اکثر پوگورو مسیحی‌اند، عمدتاً کاتولیک رومی، با اقلیتی مسلمان. باور به ارواح نیاکان و قدرت طبابت سنتی ناپدید نشده و برای بسیاری از خانواده‌ها در کنار مراسم یکشنبه کلیسا ادامه دارد، نه در برابر آن.

اکثر پوگورو از زمین امرار معاش می‌کنند و ذرت، برنج و کاساوا را در قطعه‌هایی روی دامنه‌ها و کناره‌های دره می‌کارند. تپه‌های اطراف ماهنگه همچنین سنگ‌های قیمتی دارند، به‌ویژه اسپینل، که نام شهر را برای جواهرفروشان دور از تانزانیا آشنا کرده است. استخراج معدن در مقیاس کوچک اکنون در کنار کشاورزی راهی برای کسب درآمد نقدی است. بسیاری از پوگورو جوان‌تر به موروگورو، دارالسلام و شهرهای دیگر رفته‌اند و از طریق خانواده و زمین با فلات در ارتباط می‌مانند.