اروتیک مراریت

Mararit مردمی کشاورز و کوچک‌اند که در منطقه مرزی چاد و سودان زندگی می‌کنند و روشن‌ترین چیزی که آنان را از دیگران متمایز می‌کند زبانشان است. آنان خود را Ibiri می‌نامند و زبانشان، Mararit، یکی از چند زبان تامانی است که در سرزمین خشک شرق آبشه به آن سخن گفته می‌شود. تاما، سونگور و ارنگا در همسایگی‌شان زبان‌های خواهرِ آن را صحبت می‌کنند: آنقدر نزدیک که شباهت خانوادگی آشکار است، و آنقدر متفاوت که همه می‌دانند یک قوم کجا تمام می‌شود و قوم بعدی کجا آغاز می‌شود. بیشتر زبان‌شناسان زبان تامانی را در شاخه سودانی شرقی خانواده Nilo-Saharan قرار می‌دهند، که بر این اساس زبان Mararit از خویشاوندان دوری زبان‌های نوبی در نیل است و هیچ ارتباطی با زبان عربی که آن را احاطه کرده ندارد. در عمل تقریباً همه دوزبانه‌اند. عربی چادی در بازار، در راه و در برخورد با مسئولان نقش را ایفا می‌کند. Mararit در خانواده و روستا باقی می‌ماند، و به همین دلیل زبانی که تنها چند ده هزار گوینده دارد توانسته پایدار بماند.

سرزمین اصلی آنان در منطقه Wadi Fira در چاد واقع است، در اطراف Am Zoer، و جمعیت کوچک‌تری آن‌سوی مرز در دارفور دارند. Abu Sharib که در سمت چادی Abou Charib نوشته می‌شود، گویشی متمایز دارد و برخی آن را شاخه‌ای از Mararit و برخی دیگر آن را قومی مستقل به شمار می‌آورند. زندگی بر اساس تقویم ساحلی می‌گذرد: فصل بارانی کوتاه برای ارزن و سورگوم، فصل خشکی طولانی، و گاو، بز و گوسفند برای پخش ریسک هنگامی که باران‌ها نمی‌بارند. Mararit همانند تقریباً همه همسایگانشان مسلمانان سنی‌اند، و اسلام ریتم روز و سال را تعیین می‌کند، از نماز و رمضان تا شیوه برگزاری ازدواج‌ها و نام‌گذاری‌ها.

تاریخ این منطقه بیشتر به دست قدرت‌های بزرگ‌تر ساخته شده است. برای قرن‌ها این منطقه مرز شرقی سلطنت وادای بود، رو در روی سلطنت رقیب دارفور، و اقوامی کوچک که میان آن‌ها بودند تابع هرکس بودند که دست بالا را داشت. فرانسه در سال 1909 وادای را تصرف کرد و مرزی که بعدها میان چاد فرانسوی و سودان انگلیسی-مصری ترسیم شد از سرزمینی گذشت که به زبان Taman سخن می‌گویند و خویشاوندان را در دو سوی یک خط بین‌المللی باقی گذاشت. این خط از سال 2003 اهمیت بسیاری یافته است. جنگ در دارفور پناهندگان را به سمت غرب به این منطقه راند، گروه‌های مسلح در هر دو جهت از مرز گذشتند، و درگیری‌هایی که در سال 2023 در سودان آغاز شد موج دیگری را روانه کرد. نام Mararit به ندرت در گزارش‌های خبری آمده، اما آنان در همان جایی زندگی می‌کنند که این گزارش‌ها توصیف می‌کنند، و بر زمینی کشاورزی می‌کنند که ناچار شده است شمار بسیاری از مردم را با کمترین کمک در خود جای دهد.