اروتیک مالبارها

در جزیره‌ی ریونیون، جزیره‌ای فرانسوی در شرق ماداگاسکار، واژه‌ی Malbar به جزیره‌نشینانی گفته می‌شود که نیاکانشان از جنوب هند آمده‌اند، که بیشترشان تامیل هستند و در طول نسل‌ها زیر فشار برای رها کردن آن، زندگی دینی هندویی خود را زنده نگه داشته‌اند. این نام یک اشتباه استعماری است. به ساحل مالابار در جنوب‌غربی هند اشاره دارد، اما بیشتر کسانی که با این نام خوانده شدند از سوی دیگر شبه‌قاره استخدام شدند، از سرزمین تامیل اطراف بندرهای فرانسوی پاندیچری و کارایکال و از مدراس بریتانیایی. با این همه نام ماند. امروز بسیاری آن را نام خود به کار می‌برند، هرچند برخی Tamoul را ترجیح می‌دهند.

نقطه‌ی عطف در سال 1848 بود، زمانی که فرانسه برده‌داری را لغو کرد و کشت‌کاران نیشکر ریونیون به دنبال کارگران تازه گشتند. در دهه‌های بعد ده‌ها هزار engagés هندی با قراردادهای مشروط وارد شدند که اغلب به بردگی‌ای که جایگزینش شده بود نزدیک بود. شرایط آنقدر بد بود که هند بریتانیا در سال 1882 استخدام کارگر برای این جزیره را متوقف کرد. کارگران به سوی غسل تعمید کاتولیک و نام‌های فرانسوی سوق داده شدند و بسیاری هر دو را پذیرفتند. آنان عبادت خود را رها نکردند. نیایشگاه‌های کوچکی در حاشیه‌ی مزارع نیشکر و در حیاط خانواده‌ها برپا شد و هندوئیسمی محلی در آنجا شکل گرفت. این آیین به همان اندازه که به خدایان بزرگ معابد وفادار است، به چهره‌های نگهبان مانند Maldévidan، شکل جزیره‌ای قهرمان-خدای تامیل Madurai Veeran، وفادار است.

این زندگی دوگانه هنوز امری عادی است. خانواده‌ای از مالبارها ممکن است به مراسم عشای ربانی برود، نیایشگاه خانگی داشته باشد، برای الهه‌ای هندو نذر کند و پیش از جشنی روزها یا هفته‌ها روزه بگیرد و هیچ تناقضی در هیچ‌یک از این‌ها نبیند. تامیلی بیشتر به عنوان زبان نیایش و کلاس‌های عصرگاهی باقی مانده است. زندگی روزمره به کریولی ریونیونی و فرانسوی می‌گذرد، همان‌گونه که برای دیگر ساکنان جزیره. از دهه‌ی 1970 جنبش احیایی در جهت مخالف پیش رفته است: پیوندها با تامیل نادو تجدید شده، معابد به سبک هندوی جنوبی بازسازی شده و جشن‌ها از حیاط‌های خلوت به خیابان‌ها آورده شده‌اند.

این جشن‌ها اکنون بخشی از تقویم کل جزیره‌اند. در Cavadee، نذرکنندگان با فرو کردن سوزن‌های ظریف در پوست خود نذرشان را ادا می‌کنند و قاب‌های تزیین‌شده را به معبد می‌برند. پیاده‌روی بر آتش که به دنبال روزه‌ی سخت انجام می‌شود، جمعیت تماشاگران را جذب می‌کند. رژه‌ی Dipavali در سنت‌آندره، شهری شرقی با جمعیت بزرگ مالبار، به یکی از رویدادهای عمومی بزرگ ریونیون تبدیل شده است. سفره‌ی جشن نیز اهمیت دارد: کاری بز با ادویه‌ی massalé، مخلوطی از ادویه‌ها با منشأ هندی، غذایی است که بیش از همه به جشن‌های مالبار مربوط می‌شود و از دیرباز به آشپزخانه‌های کریولی سراسر جزیره راه یافته است.