اروتیک چینی‌های سرزمین اصلی در تایوان

ماینلندرهای تایوانی (Waishengren / 外省人، به معنای لفظی «مردمِ بیرونِ استان») حدود 14% از جمعیت تایوان را تشکیل می‌دهند. این جامعه عمدتاً از حدود 1.5-2 میلیون هان چینی نشئت می‌گیرد که در سال 1949 همراه با دولت و ارتش جمهوری چین از جنگ داخلی چین گریختند (این جریان غالب بود)، به‌علاوه جمعیت کوچک‌تر چینی‌های سرزمین اصلی که پیش از 1945 در تایوانِ دوره ژاپن ساکن بودند. این جامعه از نظر منطقه مبدأ ناهمگون است و مناطق مبدأ اصلی آن شامل شانگهای، ژجیانگ، جیانگسو، سیچوان، شاندونگ، گوانگدونگ و آنهوی است. بیشترِ افراد آن ماندارین‌زبان‌اند و با جمعیت‌های تایوانیِ ساکن طولانی‌مدت‌تر از هوکلو و هاکا (که روی‌هم «Benshengren» / 本省人، به معنای لفظی «مردمِ این استان» نامیده می‌شوند) از نظر گرایش سیاسی، زبان و عملکرد فرهنگی متمایز می‌شوند. این جامعه از نظر تاریخی در تایپه و کلان‌شهرهای بزرگ‌تر و در روستاهای وابسته به نظامیان (juancun / 眷村) که در دهه‌های 1950 و 1960 ساخته شدند، متمرکز بود. تمایز سیاسی‌فرهنگی میان Waishengren و Benshengren در سیاست تایوان طی دوره پس از 1949 ساختار ایجاد کرده است، به این صورت که Waishengren از نظر تاریخی با حزب کومینتانگ همسو بوده‌اند و Benshengren از نظر تاریخی بیشتر با سیاست هویت تایوانی و با حزب دموکراتیک مترقی پس از 1986 همسو بوده‌اند. نسل‌های جوان‌تر ازدواج‌های مختلط گسترده میان Waishengren و Benshengren و کاهش تمایز سیاسی قومی را نشان می‌دهند.