اروتیک لمبا

لمبا که به نام‌های موینیه یا وارمبا نیز خوانده می‌شوند، مردمی بانتوزبان در زیمبابوه و استان لیمپوپوی آفریقای جنوبی هستند، با جوامع کوچک‌تری در موزامبیک و مالاوی. آنان زبان خاص خود را ندارند و به زبان شونا، وندا یا زبان‌های دیگر همسایگان سخن می‌گویند و شمارشان شاید در حدود چند صد هزار نفر باشد. این مردم به خاطر آیین‌ها و رسوم دینی و غذایی‌شان، و نیز سنت شفاهی مهاجرت باستانی از شهری شمالی به نام سِنا، که آنان را از جمعیت‌های اطراف متمایز می‌کند، شناخته شده‌اند.

جامعه و تبار

مردم لمبا آداب و رسومی را رعایت می‌کنند که شبیه قوانین یهودی یا اسلامی است: از گوشت خوک و سایر خوراکی‌هایی که ناپاک شمرده می‌شوند پرهیز می‌کنند، ذبح آیینی انجام می‌دهند، پسران را ختنه می‌کنند و به سنت فقط در درون گروه ازدواج می‌کنند. تبار پدرتباری است و در تیره‌ها سازمان یافته، که از میان آن‌ها تیره کاهنانه بوبا منزلتی ویژه دارد. مطالعات ژنتیکی مرتبط با پژوهشگری به نام تیودور پارفیت نشان داد که بخش قابل توجهی از مردان لمبا تبارهای کروموزوم Y با منشأ خاورمیانه دارند، از جمله شکلی از آنچه Cohen modal haplotype نامیده می‌شود، که تا حدی از سنت آنان درباره تبار سامی از راه یک خط نرینه بنیان‌گذار حمایت می‌کند. پژوهش‌های بعدی درباره میزان تعمیم‌پذیری این یافته‌ها بحث کرده‌اند، اما این مطالعات توجه گسترده بین‌المللی را به لمبا جلب کرد.

ظاهر و زندگی روزمره

از نظر ظاهر و پوشاک روزمره، لمبا معمولاً با جوامع شونا و وندا که در میانشان زندگی می‌کنند تفاوتی ندارند و لباس‌های معمول مدرن جنوب آفریقا می‌پوشند. تمایز آنان در آداب، پیوندهای خویشاوندی و آیین‌ها بازتاب می‌یابد، نه در پوشاک. بسیاری از آنان کشاورز، بازرگان و صنعتگرند و از نظر تاریخی به عنوان آهنگر و سفالگر ماهر مورد احترام بوده‌اند. عنصر محوری سنت شفاهی آنان طبل مقدسی به نام نگوما لونگوندو است که گفته می‌شود در مهاجرت طولانی به سوی جنوب با خود برده شده، داستانی که احساس آنان از منشأ متمایز را استوار می‌کند. امروزه بسیاری از مردم لمبا مسیحی یا مسلمان‌اند و در عین حفظ هویت نیاکانی خود، برخی در دهه‌های اخیر آیین یهودی آشکار را پذیرفته‌اند.