اروتیک لائوها

لائوها اکثریت جمعیت دشت‌های پست لائوس و اقلیت قابل توجهی در کرانه راست رود مکونگ در شمال‌شرق تایلند هستند، جایی که منطقه ایسان لائوتبار بیشتری نسبت به خود لائوس دارد. آنان خود را کمتر با مرز سیاسی امروزی و بیشتر با رود، دشت برنج آبی و جهان روستایی تای‌زبان تعریف می‌کنند؛ جهانی که از لوانگ پرابانگ به سمت جنوب و از راه ویانتیان تا اوبون و اودون امتداد دارد. زبانشان در خانواده کرا-دای همراه با تایی، شان و ژوانگ قرار می‌گیرد؛ گویشور لائو و گویشور تایی شمال‌شرقی بی‌زحمت یکدیگر را می‌فهمند، در حالی که گویشور لائو با گویشور تایی بانکوک با تعدیلاتی کنار می‌آید. خط آن خط خاص خود است، گردتر و با حروف کمتر از خط تایی، که از همان نیای برگرفته از خمری سرچشمه می‌گیرد، اما در قرن بیستم ساده‌سازی شد.

آیین بودایی تراوادا چارچوب سازمان‌دهنده زندگی لائوی است و روی یک عبادت ارواح کهن‌تر به نام ساتسانا پی قرار گرفته که هیچ اصلاح رهبانی‌ای آن را جابه‌جا نکرده است. خانواده‌ها نیایشگاه ارواح نگه می‌دارند، روستاها ارواح نگهبان دارند، و مراسم باسی که در آن نخ‌های نخی سفید به مچ دست بسته می‌شود تا سی‌ودو روح بدن دوباره به جای خود بند شوند، در عروسی‌ها، سفرها، بهبودی از بیماری و خوشامدگویی به مهمانان برگزار می‌شود. راهبان محورند و بیشتر مردان لائو دست‌کم برای مدتی کوتاه به سلک روحانیت درمی‌آیند، اما جهان ارواح چیزی است که مردم در زندگی روزمره واقعاً با آن چانه می‌زنند. پی‌مای، سال نوی آوریل، سه روز کشور را با آب خیس می‌کند و تقویم مذهبی را از نو تنظیم می‌کند.

لائوهای اصیل معمولاً از گروه‌های تای کوهستانی (لائو تئونگ و لائو سونگ در طبقه‌بندی دولتی قدیمی، یعنی خمو، هموئنگ، مین و دیگران) متمایز می‌شوند، و در میان لائوهای دشتی شاخه‌های منطقه‌ای وجود دارد: لائو لوم در دشت‌های مرکزی، لائو پوان پیرامون سیانگ خوانگ، و لائو ویانگ پیرامون ویانتیان. شکل امروزی کشور را فروپاشی پادشاهی لان ژانگ در سده هجدهم به امیرنشین‌های رقیب، سپس یک سده تحت‌الحمایگی فرانسه و پس از آن طولانی‌ترین و سنگین‌بمباران‌ترین جنگ داخلی دوران جنگ سرد شکل داد؛ واقعیتی که هنوز کاربری زمین روستایی را تعیین می‌کند، زیرا مهمات منفجرنشده در خاک باقی مانده است. هویت آشپزی لائو بر برنج چسبنده‌ای که با دست خورده می‌شود، سس ماهی تخمیرشده پادک، و لاپ، سالادی از گوشت چرخ‌کرده با طعم تند لیمو، فلفل قرمز و پودر برنج برشته بنا شده است؛ این غذا همراه پراکندگان لائو سفر می‌کند و یکی از روشن‌ترین نشانگرهای فرهنگی آنان در خارج از کشور است.