اروتیک هانی‌ها

مردم Hani، مردمی کوهستان‌نشین در جنوب استان یوننان، عمدتاً در رشته‌کوه‌های Ailao و Wuliang میان رود Red River و رود Mekong ساکن‌اند و جمعیت قابل‌توجهی از آنان آن‌سوی مرزها به شمال لائوس، ویتنام و میانمار گسترده‌اند (جایی که گروه‌های خویشاوند با نام‌هایی چون Akha و Hani شناخته می‌شوند). بیشترین شهرت آنان در جهان بیرون به مزارع پلکانی برنج اطراف Honghe است؛ نظام آبیاری‌ای هزارساله که بر دامنه‌هایی چنان تند کنده شده که کرت‌ها مانند خطوط تراز روی هم قرار می‌گیرند و از حوضه‌های آبخیز جنگلی تغذیه می‌شود که روستاها همواره آن‌ها را مقدس و دست‌نخورده دانسته‌اند. این مزارع برای خود مردم Hani نمایش گردشگری نیستند؛ راه‌حل عملی کشاورزی در یک چشم‌انداز عمودی‌اند، و آرایش روستا، جنگل، مزرعه پلکانی و رودخانه بیشتر به یک دانش مهندسی موروثی شبیه است تا یک رسم عامیانه.

زبان آنان به شاخه Loloish از خانواده زبان‌های Sino-Tibetan تعلق دارد و بنابراین در همان خانواده گسترده کنار زبان‌های Yi و Lisu جای می‌گیرد، اما در شاخه درونی جداگانه‌ای قرار دارد. خود Hani بیشتر خوشه‌ای از گویش‌ها است تا یک زبان واحد: Haya، Biyue، Haobai، Akha و چند گویش دیگر به درجات گوناگون برای یکدیگر قابل فهم‌اند، و خطی بر پایه حروف لاتین که در دهه 1950 ساخته شد، کنار سنت‌های شفاهی دینی و نسب‌نامه‌ای قدیمی‌تر قرار دارد. نسب‌نامه‌های پدرتبار چشمگیرند: مردان معمولاً زنجیره‌هایی از نیاکان را تا پنجاه یا شصت نسل بازگو می‌کنند، و نام نخست هر پسر با هجای پایانی نام پدرش آغاز می‌شود، به‌طوری‌که تبار به معنای واقعی در نام‌ها رمزگذاری شده است.

زندگی دینی در عمل جان‌گرایانه است و حول کاهنان روستا سازمان یافته است: beima یا، در میان Akha، pima. آنان تقویم کشاورزی را مدیریت می‌کنند، مراسم تدفین برگزار می‌کنند و حماسه‌های مهاجرت را تلاوت می‌کنند که تبار مردم را از دشت‌های بلند شمالی تا تپه‌های کنونی دنبال می‌کند. تکریم نیاکان به موازات آن جریان دارد: هر خانه محراب خود را دارد و آیین‌های تبار سال را همان‌قدر استوار نشانه‌گذاری می‌کنند که کاشت و برداشت. متمایزترین آیین‌های فصلی جشن تاب Kuzhazha در اوایل تابستان و ضیافت میز بلند Zhaluote در پاییز است، هنگامی که میزهای تمام روستا سرتاسر کوچه به هم متصل می‌شوند و خانواده‌ها غذاهایی به بخش مشترک آن می‌افزایند. بودیسم و مسیحیت در حاشیه‌ها نفوذ کرده‌اند، به‌ویژه در میان جوامع Akha در تایلند و میانمار، اما در هسته یوننان جهان آیینی کهن‌تر همچنان چارچوب کاری زنده است، نه نمایشی از میراث.