زنی از گچیریکو، مرجع فنوتیپ

اروتیک گچیریکو

زبان

روگ‌چیریکو (دیریکو)، همراه با شامبیو با نام رومانیو نوشته می‌شود (بانتو، نیجر-کنگو)

دین

بیشتر مسیحی، عمدتاً کاتولیک رومی، در کنار ادامه احترام به نیاکان و اقتدار سنتی

درباره گچیریکو

مردم Gciriku قومی رودنشین‌اند. روستاهای ایشان در امتداد رود Kavango در شمال‌شرقی نامیبیا گسترده‌اند و جمعیت کوچک‌تری در کرانه‌ی آنگولایی رود زندگی می‌کنند. آنان یکی از پنج پادشاهی Kavango هستند که در کنار رود پراکنده‌اند، با Shambyu در بالادست و Mbukushu در پایین‌دست. هر پادشاهی سلسله‌ی شاهی و مرجعیت سنتی خاص خود را دارد. این رود مرز بین‌المللی نیز هست که در اواخر سده‌ی نوزدهم با توافق‌های استعماری آلمان و پرتغال تعیین شد. از همین رو خویشاوندان و زمین‌های کشاورزی می‌توانند در دو کشور قرار گیرند، که با یک عبور کوتاه با قایق چوبی از هم جدا می‌شوند.

زبانشان، Rugciriku، زبانی بانتوست که به گفتار Shambyu چنان نزدیک است که مدارس، ناشران و رادیوی نامیبیا آن دو را با نام Rumanyo یکی به شمار می‌آورند. همسایگانشان با آن خویشاوندند اما جایگزینش نیستند: در باختر Kwangali و در خاور Mbukushu. نام این زبان خود بخشی از تاریخ را در بر دارد: حرف gc نشان‌دهنده‌ی یک صوت کلیکی است، صدایی که زبان‌های بانتو در این بخش از قاره از راه تماس طولانی با جوامع Khoe و San، که نوادگانشان هنوز در منطقه زندگی می‌کنند، آن را اخذ کرده‌اند.

جامعه‌ی Gciriku مانند تمام پادشاهی‌های Kavango، از نظر تبار مادری سازمان یافته است. عضویت در تبار و، به‌طور سنتی، حق حکمرانی از راه خط مادری منتقل می‌شود. وارث hompa، عنوان حاکم، به رسم از فرزندان خواهر حاکم برگزیده می‌شود، نه از فرزندان خود او. خاندان سلطنتی همچنان اثرگذار است: در زمین‌های اشتراکی، اختلافات عرفی و مراسم عمومی نقش دارد.

مسیحیت در آغاز سده‌ی بیستم ریشه دواند، هنگامی که مبلغان کاتولیک ایستگاهی در Nyangana گشودند. کلیسا و سپس مدرسه و بیمارستان آن به کانون این ناحیه بدل شدند. امروز بیشتر مردم Gciriku مسیحی‌اند و بسیاری از ایشان کاتولیک‌اند، و زندگی کلیسایی در کنار احترام دیرینه به نیاکان و خاندان سلطنتی جریان دارد.

زندگی روزمره با رود همراه است. خانواده‌ها mahangu را می‌کارند، یعنی ارزن مرواریدی که محور رژیم غذایی منطقه است، و کنار آن ذرت و سورگوم. دام نگه می‌دارند و با تور و تله در دشت‌های سیلابی ماهی می‌گیرند. کنده‌کاری چوب Kavango که از کنار بزرگراه اصلی فروخته می‌شود درآمدی آشکار فراهم می‌آورد. سده‌ی بیستم تحولات سخت‌تری به همراه داشت: دستگاه اداری قلمروهای خودگردان Kavango در دوران آپارتاید، حضور نظامی سنگین آفریقای جنوبی در جنگ استقلال نامیبیا، و سرریز جنگ داخلی آنگولا. نامیبیا در 1990 مستقل شد و منطقه‌ی قدیمی Kavango در 2013 تقسیم شد. از آن زمان، قلب سرزمین Gciriku در Kavango East قرار دارد، جایی که پادشاهی و دولت مدرن در اختیار مشترک دارند.

فنوتیپ‌های معمول: گچیریکو

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

قوم Gciriku معمولاً پوست قهوه‌ای متوسط تا تیره و موی مشکی فرفری و فشرده دارند، با تنوع گسترده‌ای در ساختار اندام که در میان مردمان بانتوزبان منطقه اوکاوانگو دیده می‌شود. لباس روزمره امروزی است: پیراهن و شلوار برای مردان، و دامن، لباس‌های بلند و پارچه‌های چاپی پیچیده‌شده برای زنان. لباس‌های سنتی‌تر و مهره‌دوزی در جشن‌های فرهنگی و مراسم سلطنتی دیده می‌شود.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره گچیریکو

گچیریکو به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی گچیریکو روگ‌چیریکو (دیریکو)، همراه با شامبیو با نام رومانیو نوشته می‌شود (بانتو، نیجر-کنگو) است.

گچیریکو پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان گچیریکو بیشتر مسیحی، عمدتاً کاتولیک رومی، در کنار ادامه احترام به نیاکان و اقتدار سنتی است.