اروتیک مپوندو

مپوندوها مردم پوندولند هستند، منطقه‌ای ساحلیِ پرتپه و رودخانه‌بریده در استان کیپ شرقیِ آفریقای جنوبی که در امتداد ساحل وحشی تا مرز کوازولو-ناتال کشیده شده است. آن‌ها به زبان ایسی‌خوسا سخن می‌گویند و بیگانگان اغلب آنان را با خوسا‌ها یکی می‌دانند. اما مپوندوها خاندان‌های سلطنتی خاص خود، گویش ویژه خود، یعنی ایسی‌مپوندو، و تاریخی دارند که بارها آنان را با قدرت‌های اطرافشان در تقابل قرار داده است. بسیاری از مپوندوها هنوز بر این تفاوت پافشاری می‌کنند.

مپوندوها به‌عنوان مردمی نگوی جنوبی، با خوسا‌ها، تمبو‌ها و مپوندومیسه‌ها واج‌های کلیکی و دستور زبان مشترک دارند، و زولوها درست آن‌سوی رودخانه متامفونا زندگی می‌کنند. شکل پایدار این پادشاهی زیر نظر فاکو، که تا سال 1867 فرمانروایی کرد، پدید آمد. او مردمش را از میان یورش‌های زولو در سال‌های مفیکانه و سپس از میان ورود بوئرها، مقامات بریتانیایی و میسیونرها رهبری کرد. در دوران سلطنت او این قلمرو به دو خاندان سلطنتی تقسیم شد، قاوکنی در شرق و نیاندنی در غرب، و این تقسیم هنوز هم اقتدار سنتی را شکل می‌دهد. پوندولند آخرین سرزمین ترانسکئی بود که در سال 1894 به مستعمره کیپ ضمیمه شد.

در قرن بیستم، پوندولند به منطقه‌ای برای تأمین نیروی کار بدل شد. نسل به نسل، مردان مپوندو به معادن طلای ویتواترزراند و مزارع نیشکر ناتال رفتند و دستمزدهایشان را به خانه‌هایی از کلبه‌های گرد که در سراسر تپه‌ها پراکنده بودند فرستادند. در سال 1960 مپوندوهای روستایی علیه نظام مقامات بانتو و آپارتاید و رهبرانی که آن را اجرا می‌کردند قیام کردند و برای سازمان‌دهی بر فراز تپه‌ها گرد آمدند. در یکی از این گردهمایی‌ها، در تپه نگکوزا، پلیس آتش گشود و یازده نفر را کشت. شورش پوندولند به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین قیام‌های روستایی آن دوره به یاد آورده می‌شود. الیور تامبو و وینی مادیکیزلا-ماندلا، دو چهره برجسته جنبش آزادی‌بخش، هر دو در ناحیه میزانا زاده شدند.

دین هم در کلیسا و هم در خانه جریان دارد. مبلغان متدیست در دهه 1830 وارد شدند و اکثر مپوندوهای امروزی مسیحی‌اند، چه متدیست، چه انگلیکن، چه کاتولیک یا صهیونیست. با این حال، نیاکان هنوز در زندگی روزمره حضور دارند: برای جشن تولد، بازگشت به خانه یا بلایی که نیاز به توجه آنان دارد، حیوانی ذبح می‌شود و هنگامی که اوضاع بد پیش می‌رود، با فال‌گیران مشورت می‌شود. یک رسم، مپوندوها را از سایر متکلمان زبان خوسا متمایز می‌کند. ختنهٔ مردان که در مردانگی خوسا محوری است، در قرن نوزدهم در میان مپوندوها منسوخ شد و احیای آن در بخش‌هایی از پوندولند به‌طور علنی مورد بحث قرار گرفته است. ساحل نیز محل مناقشه است. در خسولوبنی، جوامع در برابر طرحی برای استخراج تیتانیوم از تپه‌های شنی‌شان مقاومت کردند و در سال 2018 حکمی قضایی به دست آوردند که رضایت آنان را الزامی می‌داند.