زنی از دولان‌ها، مرجع فنوتیپ

اروتیک دولان‌ها

زبان

اویغوری، با گویش محلی دولان (ترکی، شاخهٔ قارلوق)

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های ترکی

دین

اسلام سنی

درباره دولان‌ها

دولان‌ها در امتداد رود یارکند و لبهٔ غربی بیابان تکله‌مکان در سین‌کیانگ زندگی می‌کنند و سریع‌ترین راه شناختن آن‌ها از راه گوش است. مقام دولان مجموعه‌ای پیوسته از آواز و رقص است که گروهی کوچک با رواپ دولانی، غیجک، ساز زهی قالون و دف چارچوبی داپ اجرا می‌کنند. اویغورها در هر جا صدای آن را بی‌درنگ می‌شناسند: آوازی خام و پرطنین از ته حنجره بر فراز ضرب کوبندهٔ طبل‌ها. با آغازی با وزن آزاد شروع می‌شود و تا پایانی چرخان اوج می‌گیرد که استقامت رقصندگان را می‌آزماید. آمار چین دولان‌ها را جزو اویغورها به شمار می‌آورد و آنان به زبان اویغوری سخن می‌گویند، اما در جاهایی مانند مرکیت (ماکیت)، مارال‌باشی (باچو) و آوات هویت محلی نیرومندی را حفظ کرده‌اند.

خاستگاه آنان هنوز محل بحث است. روایتی رایج بخشی از تبار آنان را به گروه‌هایی مغولی‌زبان می‌رساند که در جنگل‌های پده در امتداد رودهای یارکند و تاریم ساکن شدند. با گذشت زمان با همسایگان ترک خود درآمیختند و اسلام و زبان ترکی را پذیرفتند. دولان‌ها نسل‌ها در آن جنگل‌ها از راه دامداری، شکار و ماهیگیری روزگار می‌گذراندند و تا حدی جدا از شهرهای واحه‌ای با کشت آبی می‌زیستند، و جهانگردان سدهٔ نوزدهم از آنان به‌عنوان قومی جداگانه نوشته‌اند. این فاصله در طول سدهٔ بیستم از میان رفت. بخش بزرگی از جنگل جای خود را به کشتزارهای آبی داد و روستاهای دولان کم‌کم بسیار شبیه دیگر نقاط روستایی جنوب سین‌کیانگ شدند.

گفتار دولان‌ها اویغوری است، زبانی ترکی، با ویژگی‌هایی محلی که برخی زبان‌شناسان آن را گویشی جداگانه می‌دانند. آنان مسلمان سنی‌اند و اسلام همانند دیگر اویغورها به مراسم عروسی، خاکسپاری و جشن‌های سالانهٔ آنان شکل می‌دهد. مشرب گردهمایی شبانه‌ای برای موسیقی، رقص، خوراک و بازی است و همچنین راهی غیررسمی برای پاسداشت آداب رفتاری در جامعه به شمار می‌رود. نسخهٔ دولانی آن به‌ویژه شناخته‌شده است، و مقام دولان یکی از سبک‌های منطقه‌ای است که هنگام به رسمیت شناختن مقام اویغوری به‌عنوان میراث فرهنگی از سوی یونسکو در آن گنجانده شد. از اواخر دههٔ 2010، کنترل شدید دولت بر دین و گردهمایی‌های خصوصی در سین‌کیانگ آنچه را در این مراسم ممکن است رخ دهد محدود کرده است. اکنون موسیقی دولان به همان اندازه که در حیاط روستایی شنیده می‌شود، ممکن است بر صحنه‌ای مجاز نیز شنیده شود. این موسیقی همچنین به جاهایی بسیار دورتر از تاریم رسیده است: لوئو لین، خوانندهٔ پاپ چینی، نام هنری دائو لانگ را که شکل چینی نام دولان است، به پاس موسیقی این منطقه برگزید.

فنوتیپ‌های معمول: دولان‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

ظاهر این افراد به‌طور کلی شبیه سایر اویغورهای جنوب سین‌کیانگ است: پوست زیتونی روشن تا برنزه، موهای تیره و چشمان تیره، و ویژگی‌های چهره‌ای که بین تیپ‌های اوراسیای غربی و اوراسیای شرقی قرار دارند. مردان معمولاً کلاه گلدوزی‌شده‌ای به نام دوپا بر سر می‌گذارند و مردان مسن‌تر اغلب در هوای سرد پالتوهای بلند تیره و کلاه‌های خزدار می‌پوشند. زنان لباس‌های بلند، اغلب از ابریشم اطلس با نقش ایکات، همراه با روسری می‌پوشند. نوازندگان و رقصندگان معمولاً با این لباس سنتی اجرا می‌کنند.

پرسش‌های متداول درباره دولان‌ها

دولان‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی دولان‌ها اویغوری، با گویش محلی دولان (ترکی، شاخهٔ قارلوق) است.

دولان‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان دولان‌ها اسلام سنی است.