اروتیک یهودیان بخارا

یهودیان بخارایی، که یهودیان بخارایی هم نامیده می‌شوند، جامعه‌ای یهودی از آسیای میانه‌اند که از نظر تاریخی در شهرهای واحه‌ای بخارا و سمرقند در ازبکستان امروزی و همچنین در تاجیکستان متمرکز بودند. آنان به زبان بخوری سخن می‌گویند، گویشی یهودی‌تاجیکی از زبان فارسی در خانواده زبان‌های هندواروپایی، که به‌طور سنتی با خط عبری نوشته می‌شود. پس از مهاجرت‌های گسترده، اکثریت آنان امروز در اسرائیل و ایالات متحده زندگی می‌کنند، جایی که کوئینز در شهر نیویورک یکی از بزرگ‌ترین جامعه‌های آنان را در خود جای داده است.

جامعه و معیشت

برای قرن‌ها، یهودیان بخارایی در زندگی تجاری شهرهای جاده ابریشم ادغام شده بودند و به‌عنوان رنگرز، بافنده ابریشم و پنبه، تاجر منسوجات، سلمانی و نوازنده کار می‌کردند. آنان به‌ویژه با رنگرزی نیل و با سنت موسیقی کلاسیک شش‌مقام آسیای میانه پیوند داشتند، که در آن نوازندگان یهودی بخارایی نقش برجسته‌ای ایفا می‌کردند. زندگی جامعه منسجم و پایبند به دین بود و حول کنیسه، خانواده گسترده و آیین‌ها و آشپزی متمایز بخارایی سازمان یافته بود. دوره‌های تغییر دین اجباری در زمان فرمانروایان پیشین، گروهی به نام چالا را پدید آورد، یعنی یهودیان پنهان‌کاری که بعدها به عمل علنی بازگشتند.

ظاهر و زیورآلات

یهودیان بخارایی ظاهر فارسی‌گونه و آسیای میانه‌ای سرزمین خود را دارند و معمولاً پوست زیتونی، موی تیره و چشم قهوه‌ای دارند. لباس سنتی جشن چشمگیر است: مردان قباهای بلند از ابریشم راه‌راه یا ایکات می‌پوشند که به نام جما یا چاپان شناخته می‌شود، با کمربند بسته و عرقچین گلدوزی‌شده بر سر. زنان پیراهن‌های گشاد از اطلس و ادراس ایکات با رنگ‌های زنده می‌پوشند، با گلدوزی نخ طلا، زیورآلات مرجان و طلا و کلاه یا روسری گلدوزی‌شده. به‌ویژه لباس‌های گلدوزی‌شده با طلا نشانه بارز تشریفات بخارایی شد. در زندگی روزمره اکثرشان اکنون لباس مدرن می‌پوشند و قبای ابریشمی را برای عروسی‌ها و تعطیلات نگه می‌دارند.