زنی از بلی‌ها، مرجع فنوتیپ

اروتیک بلی‌ها

زبان

سلتیبری (سلتی، هندواروپایی)، نوشته‌شده به خطی نیمه‌هجایی برگرفته از خط شمال شرقی ایبری؛ بعدها لاتین.

دین

چندخدایی کلتیبری، شناخته‌شده عمدتاً از اشیای نذری، نهشته‌های آیینی و نام‌های مکان‌ها؛ آیین ایالتی رومی پس از ادغام در هیسپانیای نزدیک.

درباره بلی‌ها

بلی‌ها قومی کلتیبری در حوزه میانی رود ابرو بودند، در سرزمینی که رودهای خالون و خیلوکا سیرابش می‌کردند، در آراگون کنونی در شمال شرقی اسپانیا. آنان در قرن دوم پیش از میلاد در اسناد مکتوب ظاهر می‌شوند، با ریشه‌هایی از عصر آهن که چندین قرن کهن‌تر است، و در جریان جذب طولانی درون شبه‌جزیره به دست روم، دیگر به‌عنوان قومی متمایز وجود نداشتند. هیچ جامعه‌ای به نام آنان نسب نمی‌برد: تبارشان در عموم جمعیت آراگون حل شده و آنچه از ایشان باقی مانده، باستان‌شناختی است. شهر اصلی‌شان سگیدا بود، در دشتی نزدیک مارای امروزی در استان ساراگوسا، و این شهر سکه‌های خود را با نوشته sekaisa به خط کلتیبری ضرب می‌کرد، خطی نیمه‌هجایی که از همسایگان ایبری در شرق وام گرفته شده بود و به‌زور با زبانی کلتی تطبیق داده شده بود. آن زبان، کلتیبری، از کهن‌ترین زبان‌های کلتی ثبت‌شده در هر جای جهان است و هنوز تنها تا حدی فهمیده شده است. دو عادت از عادات ایشان شایان دانستن است. جوامع و افراد با قطعات کوچک برنزی پیمان میهمان‌نوازی می‌بستند، که اغلب به شکل جانوری یا یک جفت دست در هم قفل‌شده بریده می‌شد و به دو نیمه تقسیم می‌گشت که تنها با هم‌دیگر جور می‌آمدند و نام طرفین بر آن‌ها حک می‌شد. و نویسندگان یونانی و رومی گزارش می‌دهند که کلتیبری‌ها مردان کشته‌شده در نبرد را همان‌جا که می‌افتادند برای کرکس‌ها رها می‌کردند، با این باور که پرندگان آنان را به بالا می‌برند و نه صرفاً می‌خورند. دیودوروس می‌افزاید که آهنگرانشان ورق‌های آهن را زیر خاک می‌کردند تا فلز سست بر اثر زنگ‌زدگی از میان برود و سپس از آنچه باقی می‌ماند تیغه می‌ساختند.

لحظه حضورشان در تاریخ گسترده‌تر در سال 154 پیش از میلاد فرا رسید، هنگامی که به گسترش باروهای سگیدا و آوردن قوم کوچک‌تر تیتی به درون آن دست زدند. روم این کار را نقض پیمانی دانست که تیبریوس گراکوس یک نسل پیش‌تر تحمیل کرده بود. بلی‌ها پاسخ دادند که پیمان بنیاد نهادن شهرهای تازه را منع می‌کرد، نه استوار کردن شهری کهن را. روم با این حال سپاهی کنسولی فرستاد، و برای آنکه آن را زودتر در فصل جنگ وارد میدان کند، سنا آغاز سال کنسولی را به اول ژانویه جلو انداخت و از آن پس همان‌جا مانده است. روز سال نو تصمیمی در زمان‌بندی است که برای جنگیدن با این قوم گرفته شد. بلی‌ها سگیدا را رها کردند و نزد آرواکی‌ها در نومانتیا پناه گرفتند، و مردی سگیدایی به نام کاروس در جنگلی انبوه بر ستون رومی کمین زد و هزاران تن را کشت تا آنکه خود از پا درآمد. آنچه در پی آمد بیست سال جنگ کلتیبری بود که با محاصره و ویرانی نومانتیا در سال 133 پیش از میلاد به پایان رسید. سگیدا پس از آن در محلی نزدیک، بنا بر شرایط روم، از نو ساخته شد، و این همه داستان است در مقیاسی کوچک.

فنوتیپ‌های معمول: بلی‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

هیچ تصویر چهره‌ای از بلی‌ها باقی نمانده است. هر آنچه درباره ظاهر ایشان گفته می‌شود از اشیای گورها، قالب سکه‌ها و توصیف‌های یونانی و رومی برمی‌آید، نه از خود آن مردم. شواهد اسکلتی و جمعیتی ایشان را در گستره مدیترانه‌ای غربی جای می‌دهد، با چهره‌هایی از زیتونی تا روشن و غلبه موی تیره، و نویسندگان باستانی شیوه آرایش مردمان درون‌بوم ایبری را توصیف می‌کنند که موی بلند داشتند و برای نبرد آن را به عقب و دور از پیشانی می‌بستند. پوشاک، تونیکی بود زیر ردایی ضخیم از پشم تیره، و کفش‌هایی از پوست. بقیه تصویر را گورها فراهم می‌کنند: سنجاق‌های سینه (فیبولا) از برنز و نقره، گردن‌بندهای حلقه‌ای و دستبندها، صفحات کمربند مزین، زره‌های سینه‌ای دیسکی‌شکل که مردان آن را جلو و پشت می‌پوشیدند، و شمشیر کوتاه دولبه که روم سرانجام طرحش را تقلید کرد.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره بلی‌ها

بلی‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی بلی‌ها سلتیبری (سلتی، هندواروپایی)، نوشته‌شده به خطی نیمه‌هجایی برگرفته از خط شمال شرقی ایبری؛ بعدها لاتین. است.

بلی‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان بلی‌ها چندخدایی کلتیبری، شناخته‌شده عمدتاً از اشیای نذری، نهشته‌های آیینی و نام‌های مکان‌ها؛ آیین ایالتی رومی پس از ادغام در هیسپانیای نزدیک. است.