اروتیک یغنابی‌ها

یغنابی‌های تاجیکستان حدود 0.1% از جمعیت تاجیکستان را تشکیل می‌دهند، یعنی حدود 13,000 نفر. یغنابی‌ها جامعه‌ای با زبان ایرانی شرقی هستند که از نظر تاریخی در دره یغناب (استان سغد، در حوزه بالادست زرافشان) متمرکز بوده‌اند، و پس از سال 1970 جابه‌جایی اجباری گسترده‌ای به منطقه ظفرآباد در جنوب غربی تاجیکستان داشته‌اند. زبان یغنابی تنها بازمانده زنده مستقیم زبان سغدی قرون وسطی است، زبان عمده ایرانی عصر جاده ابریشم (سغدی در قرون 6 تا 10 زبان مشترک جاده ابریشم بود و در اسناد گسترده مانوی، بودایی، مسیحی و غیردینی از غارهای موگائو و دیگر مکان‌های جاده ابریشم ثبت شده است). این جامعه با وجود جمعیت بسیار کوچک، استمرار زبان یغنابی را در برابر فشارهای دوران شوروی و پس از شوروی حفظ کرده است. یونسکو زبان یغنابی را در شمار زبان‌های بسیار در خطر طبقه‌بندی کرده است.