اروتیک سونگیه‌ها

Songye (که به آن Basonge نیز گفته می‌شود) مردمی بانتوزبان در جنوب مرکزی جمهوری دموکراتیک کنگو هستند که در شرق منطقه کاسای، پیرامون رودهای سانکورو و لوبیلاش زندگی می‌کنند. آنان به زبان Songe سخن می‌گویند، زبانی بانتویی از خانواده نیجر-کنگو، و از نظر تاریخی و فرهنگی با همسایگان خود، لوبا، پیوند دارند. مردم Songye در شماری از پادشاهی‌های قبیله‌ای و انجمن‌های سری سازمان یافته بودند و اقتدار میان حاکمان موروثی و انجمن‌های آیینی نیرومند تقسیم می‌شد.

جامعه و معیشت

مردم Songye کشاورزانی هستند که شهرت قوی‌ای نیز در آهنگری و فلزکاری دارند، و آهن مدت‌ها هم ارزش عملی و هم ارزش نمادین داشته است. روستاها را رؤسایی اداره می‌کردند که شوراها به آنان مشورت می‌دادند، در حالی که انجمن Bwadi bwa Kifwebe از راه نقاب‌پوشی، نظارت بر رفتار و نشان‌گذاری رویدادهای مهم، کنترل اجتماعی را اعمال می‌کرد. تجارت و صنایع دستی جامعه‌ای مستقر و سازمان‌یافته را پشتیبانی می‌کرد، و اقتدار در میان مردم Songye میان رؤسای موروثی و انجمن‌های نقاب‌پوش که بر زندگی اجتماع نظارت داشتند، متوازن بود.

هنر و باور

مردم Songye در سطح بین‌المللی با دو شکل هنری شناخته می‌شوند. پیکره‌های قدرت آنان (mankishi، مفرد nkishi) مجسمه‌های چوبی حک‌شده‌ای هستند که متخصصان آیینی آنها را با مواد محافظ و درمانی آکنده می‌کنند و با فلز، شاخ و دیگر مواد می‌آرایند تا به افراد و کل جوامع خدمت کنند. نقاب‌های kifwebe آنان که با خطوط موازی ظریف حک شده و به رنگ‌های سفید، قرمز و سیاه نقاشی می‌شوند، با تاج‌های بلند در شکل‌های مردانه و نیم‌رخ‌های پایین‌تر در شکل‌های زنانه ظاهر می‌شوند و قدرت روح را در اجرا تجسم می‌بخشند.

ظاهر و زیورآلات

نقش‌آفرینان تشریفاتی نقاب kifwebe خطدار را روی لباس‌های کامل از الیاف و پارچه می‌پوشند و بسته به ویژگی نقاب، به شیوه‌ای کنترل‌شده یا پرخاشگرانه حرکت می‌کنند. لباس روزمره پارچه‌ای پیچیده است که امروزه اغلب مدرن است. جای‌زخم‌های هندسی برجسته زمانی صورت، شکم و پشت را نشان‌گذاری می‌کردند، و زیورآلات مسی و آهنی، رشته‌های مهره‌دوزی‌شده و شانه‌های حک‌شده بدن را می‌آراستند. موی سر اغلب به شکل برآمدگی‌ها درمی‌آمد یا تراشیده می‌شد. این شکل‌ها روی هم دغدغه مردم Songye را نسبت به قدرت، حفاظت و نیروی معنوی بیان می‌کنند.