اروتیک مستیزوهای ونزوئلایی

مستیزوهای ونزوئلایی (که در کاربرد ونزوئلایی معمولاً خود را مورنو معرفی می‌کنند، مقوله‌ای که تا حدی با اصطلاحات مستیزوی مکزیکی-آندی متفاوت است) حدود 52% از جمعیت ونزوئلا را تشکیل می‌دهند، که بر اساس سرشماری INE سال 2011 هویت ملی غالب کشور است. این مقوله جمعیت گسترده‌ی دورگه‌تبار را دربرمی‌گیرد که از استقرار استعماری اسپانیایی (که در آن جمعیت‌های منبعِ کاناری و اندلسی اهمیت ویژه‌ای دارند)، جمعیت‌های منبعِ بومی کارائیب و آند (کاریبی، آراواک، تیموتو-کوئیکا، موتیلون و دیگران) و جمعیت‌های منبعِ آفریقایی که طی تجارت برده استعماری آورده شدند، سرچشمه گرفته است. مطالعات سراسری ژنوم (Martínez-Cruzado et al. 2005, Castro de Guerra et al. 2011) میانگین تبار را تقریباً 50-65% اروپایی، 15-30% بومی و 10-25% آفریقایی برآورد می‌کنند، با تفاوت‌های منطقه‌ای چشمگیر: جمعیت‌های ساحلی کارائیب و یانِرو تبار آفریقایی بیشتری دارند، جمعیت‌های آند تبار بومی بیشتری دارند، و جمعیت‌های مرتفعات مرکزی و کاراکاس تبار اروپایی بیشتری دارند.