اروتیک مباکا

مبکا‌ها مردمی هستند که به زبان اوبانگی سخن می‌گویند و در مناطق جنگلی مرزی زندگی می‌کنند، جایی که جمهوری آفریقای مرکزی با شمال جمهوری دموکراتیک کنگو به هم می‌رسند. جمعیت آنها بیشتر در منطقه لوبایه، حول شهرهایی مانند Mbaïki و M'Baïki، متمرکز است. زبان آنها در شاخه اوبانگی خانواده نیجر-کنگو قرار دارد، خوشه‌ای که در امتداد رود اوبانگی گسترده است و شامل زبان‌های باندا، گبایا و زانده می‌شود. اگرچه سانگو زبان مشترک روزمره در سراسر جمهوری آفریقای مرکزی است، مبکا در خانه و روستا پابرجا مانده است، به ویژه نزد بزرگ‌ترها و در زندگی کشاورزی. آنها از نظر شمار جمعیت گروه بزرگی نیستند، اما وزن سیاسی‌شان در تاریخ معاصر کشور بسیار بیشتر از اندازه‌شان بوده است.

سرزمین مبکا کشوری جنگلی با فضاهای بازِ پراکنده است: کاساوا، موز، قهوه و روغن نخل نظم کار سالانه را شکل می‌دهند، و جنگل صید، مصالح ساختمانی و کرم‌های خام و قارچ‌ها را فراهم می‌کند که بخش جدی رژیم غذایی‌اند و نه یک کنجکاوی. کاتولیک‌گری در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، زیر فعالیت مبلغان فرانسوی و روحانیون اسپیریتان، در این منطقه ریشه عمیقی دواند و به چارچوب مذهبی غالب بیشتر خانواده‌های مبکا تبدیل شد. با این حال، همچون دیگر نقاط منطقه، این چارچوب با لایه‌ای بسیار کهن‌تر از احترام به نیاکان، ارواح جنگل و متخصصان آیینی همزیستی دارد که نقششان بیشتر احساس می‌شود تا اعلام. مراسم قداس یکشنبه و طبیب روستا به عنوان تناقض درک نمی‌شوند؛ آنها به پرسش‌های متفاوتی پاسخ می‌دهند.

از نظر سیاسی، مبکا گروهی هستند که دو تن از چهره‌های تعیین‌کننده جمهوری آفریقای مرکزی پس از استقلال از میان آن برخاستند: بارتلمی بوگاندا، کشیشی که به ناسیونالیست بدل شد و دولتی فدرال در آفریقای مرکزی را در سر می‌پروراند، پیش از آنکه در سال 1959 در سانحه سقوط هواپیما جان بسپارد؛ و ژان-بدل بوکاسا، برادرزاده‌اش، که تاجگذاری خودش به عنوان امپراتور در سال 1976 یکی از نمایشی‌ترین قسمت‌های دوران پسااستعماری شد. این دو مرد به شکلی ناخوشایند در یک دودمان قرار دارند، و خودآگاهی مبکا تمایل دارد بوگاندا را با گرمی بپذیرد و با بوکاسا احساسات پیچیده‌تری داشته باشد.

زندگی اجتماعی بر خویشاوندی گسترده و روستا به عنوان واحد عملیاتی استوار است. ازدواج تاریخاً با پرداخت مهریه‌ای همراه بود که میان دو خانواده توافق می‌شد، و نامگذاری، عزاداری و آیین‌های آغاز بلوغ هنوز حتی در خانواده‌هایی که خود را صرفاً کاتولیک توصیف می‌کنند وزن دارند. هویت امروزی مبکا کمتر به انزوا وابسته است و بیشتر به موقعیتی خاص: مردمی کوچک و جنگلی که زبان، ایمان و تاریخشان همگی زیر تأثیر دالان اوبانگی و برجستگی سیاسی غیرمعمولی‌ای که این گروه از آن بیرون آورده شکل گرفته‌اند.