زنی از لوبدو، مرجع فنوتیپ

اروتیک لوبدو

زبان

خیلوبدو، اغلب گویشی از سوتوی شمالی (نیجر-کنگو، بانتو، سوتو-تسوانا)

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های نیجر-کنگو · اقوام شاخه: زبان‌های بانتو

دین

مسیحیت، در کنار احترام به نیاکان و آیین‌های باران سلطنت موجادجی

درباره لوبدو

لوبدو که خود را بالوبدو می‌نامند، در سراسر جنوب آفریقا به عنوان مردم ملکه باران شناخته می‌شوند. حدود دو قرن است که فرمانروایان آنان زنانی بوده‌اند که عنوان موجادجی را دارند. ملکه به عنوان نگهبان داروهای باران شناخته می‌شود و این شهرت فراتر از بولوبدو می‌رود، سرزمین تپه‌ای که لوبدو در شمال شرقی استان لیمپوپو و در اطراف موجادجیسکلوف و کگاپانه زندگی می‌کند. در گذشته، رؤسای قبیله‌های همسایه برای درخواست باران هدیه می‌فرستادند و نویسندگان استعمارگر ملکه را به افسانه تبدیل کردند. گفته می‌شود که H. Rider Haggard هنگام نوشتن She به او نظر داشته است.

بر اساس سنت شفاهی، خاندان سلطنتی به پادشاهی‌ای ناطق به زبان شونا در زیمبابوه امروزی بازمی‌گردد. گفته می‌شود شاهزاده‌خانمی از آنجا به سوی جنوب گریخت و طلسم‌های باران را با خود برد. پادشاهان تا حدود 1800 حکومت کردند. سپس تاج و تخت به ماسلکوانه، نخستین موجادجی، رسید و از آن زمان زنان آن را در دست داشته‌اند. ملکه بیش از آنکه با نمایش حکومت کند، با اتحاد حکومت می‌کند. بر اساس سنت، او دور از دید عموم زندگی می‌کند و رؤسای ناحیه‌ها همسران خود را نزد او می‌فرستند. مردانی که دربار برمی‌گزیند پدر فرزندان این همسران می‌شوند و این فرزندان هر ناحیه را به روستای سلطنتی پیوند می‌دهند. این ازدواج است که به شیوه‌ای برای اداره یک دولت بدل شده است. آیلین و ج. د. کریگه در مطالعه سال 1943 خود درباره آن نوشتند و نام را لوودو هجی کردند، و این نظام به نمونه‌ای استاندارد در مطالعه خویشاوندی تبدیل شد.

خیلوبدو، زبان، به گروه زبان‌های سوتو-تسوانا از زبان‌های بانتو تعلق دارد. معمولاً گویشی از سوتوی شمالی به شمار می‌آید، هرچند گویشورانش آن را زبانی مستقل می‌دانند. در دوران آپارتاید، بولوبدو در درون وطن لبوآ قرار داده شد و به عنوان قلمرو سوتوی شمالی اداره می‌شد. جوامع تسونگا در نزدیکی به شرق و جوامع وندا در شمال زندگی می‌کنند. امروزه بیشتر بالوبدوها مسیحی هستند، اما گرامی‌داشت نیاکان و آیین‌های باران ملکه همچنان در زندگی جمعی اهمیت دارند.

ملکه‌ها مدت‌هاست از درختان سیکاس موجادجی نگهبانی می‌کنند، توده‌ای متراکم از Encephalartos transvenosus بر شیب‌های نزدیک روستای سلطنتی که اکنون ذخیره‌گاه طبیعی است. خط جانشینی از زمان مرگ موجادجی پنجم در سال 2001 و مرگ نوه‌اش، موجادجی ششم، در سال 2005 نامشخص مانده است. این امر وارثی جوان و نایب‌السلطنه‌ای به جا گذاشت و آزمونی شده است برای اینکه سلسله‌ای که بر پایه فرمانروایی زنان بنا شده، چگونه با خلأ بر تخت برخورد می‌کند.

فنوتیپ‌های معمول: لوبدو

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

بالوبدوها معمولاً پوست قهوه‌ای متوسط تا تیره، موهای سیاه و فشرده‌مجعد و قد متوسط دارند، همانند همسایگانشان که به زبان‌های سوتو-تسوانا سخن می‌گویند. لباس روزمرهٔ ایشان لباس معمولی و مدرن آفریقای جنوبی است. لباس سنتی با منجوق‌دوزی و پارچهٔ چاپی در مراسم و جشن‌های سلطنتی پوشیده می‌شود.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره لوبدو

لوبدو به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی لوبدو خیلوبدو، اغلب گویشی از سوتوی شمالی (نیجر-کنگو، بانتو، سوتو-تسوانا) است.

لوبدو پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان لوبدو مسیحیت، در کنار احترام به نیاکان و آیین‌های باران سلطنت موجادجی است.