اروتیک فریزی‌ها

فریزی‌ها مردم ساحل دریای شمال‌اند؛ نواری از سرزمین‌های کم‌ارتفاع، مرداب‌های شور و جزایر ساحلی که از دریاچهٔ IJsselmeer در هلند و از طریق خلیج آلمان تا مرز دانمارک امتداد دارد. آنان کهن‌ترین جمعیت ساحلی پیوسته در این بخش از اروپا هستند و این سرزمین بیش از هر قدرت حاکمی آنان را شکل داده است. فریزیا هرگز یک دولت یکپارچه نبود، بلکه کنفدراسیونی از کشاورزان و دریانوردان آزاد بود که در بیشتر دوران قرون وسطا هیچ ارباب فئودالی نمی‌پذیرفتند و از هیچ کنتی فرمان نمی‌بردند؛ ویژگی‌ای که آن را Friese vrijheid می‌نامیدند، یعنی «آزادی فریزی»، و حدود پانصد سال از آن دفاع کردند تا آنکه سرانجام در اواخر قرون وسطا توسط امیرنشین‌های همسایه از میان رفت.

امروز سه شاخهٔ باقی‌مانده وجود دارد که بیش از آنکه با انشعابی باستانی از هم جدا شده باشند، با دولت مدرنی که هر یک را جذب کرده جدا شده‌اند. فریزی‌های غربی در استان فریسلند هلند زندگی می‌کنند، جایی که زبانشان زبان رسمی مشترک است و روی تابلوهای جاده و در مدارس دیده می‌شود. فریزی‌های شرقی در ایالت ساکسونی سفلی بیشتر زبان اصلی خود را قرن‌ها پیش از دست داده‌اند و امروز به گویشی از آلمانی سفلی سخن می‌گویند، اما هویت فرهنگی‌شان، از جمله آیین چای که با سرسختی از آن دفاع می‌کنند، دست‌نخورده باقی مانده است. فریزی‌های شمالی که در جزایر و نوار ساحلی شلسویگ‌هولشتاین پراکنده‌اند، متشتت‌ترین گونهٔ این زبان را دارند و چند گویش که فهم متقابل آن‌ها دشوار است در جوامع کوچک جزیره‌ای پابرجاست.

خود فریزی نزدیک‌ترین خویشاوند زندهٔ انگلیسی است، واقعیتی که زبان‌شناسان دوست دارند به آن اشاره کنند و فریزی‌ها هیچ‌گاه از شنیدنش خسته نمی‌شوند. این دو زبان از یک نیای ژرمنی مشترک در دریای شمال جدا شدند و هنوز الگوهایی از واژگان و دستور زبان را دارند که آلمانی ندارد. جملهٔ نمایشی معروف، یعنی نان، کره و پنیر سبز، با تعدیلی جزئی در هر دو زبان قابل فهم است.

از نظر دینی، اصلاحات پروتستانی در این منطقه ریشه‌ای عمیق دوانید و بیشتر فریزی‌ها به یکی از سنت‌های پروتستانی تعلق دارند، با اقلیتی قوی از منونیت‌ها در غرب که نشان‌دهندهٔ تساهل دیرینهٔ این منطقه نسبت به مخالفان مذهبی است. زندگی روزمره آثاری از گذشته دریایی را در خود دارد: آشپزی‌ای که بر لبنیات، ماهی و نان چاودار تیره بنا شده؛ معماری مسکونی از مزارع کوتاه و درازی که با انبار زیر یک سقف متصل‌اند؛ و به‌ویژه در زمستان، بقای فرهنگ اسکیت روی کانال‌های یخ‌زده. Elfstedentocht در صورت فراهم بودن شرایط، هنوز در هلند رویدادی ملی است نه محلی.