اروتیک آناگنوت‌ها

Anagnutes قومی کوچک از گال بودند که در ساحل اقیانوس اطلس در غرب گال زندگی می‌کردند، در منطقه‌ای که امروز بخش وَندی فرانسه است، و از اواخر عصر آهن تا دوره روم در منابع دیده می‌شوند. آنان بیشتر در جمعیت دیگر حل شدند تا اینکه ناپدید شوند. پس از آنکه به قلمرو همسایگان بزرگ‌ترشان، Pictones، پیوستند، بخشی از جمعیت گالو-رومی پواتو شدند و امروز برخی از فرانسوی‌های وَندی و پایین‌دست لوار از تبارشان هستند. تقریباً همه آنچه دربارهٔ آنان نوشته شده در یک سطر جا می‌گیرد. پلینیوس بزرگ، هنگام برشمردن اقوام آکیتانیای رومی در سدهٔ نخست میلادی، Anagnutes را در کنار Ambilatri و Pictones نام می‌برد. ارتمیدوروس، جغرافی‌دان یونانی که قرن‌ها بعد استفانوس بیزانسی از او نقل کرده، قومی کلتی در کنار اقیانوس با نام Agnotes یاد می‌کند و ممکن است همان گروه باشند که از گوش یونانی گذشته‌اند. کل پرونده همین است. هیچ رهبر نامداری، نبرد یا پیمانی به نام آنان باقی نمانده و حتی معنای این نام هم روشن نشده است.

آنچه می‌توان گفت از جایگاه جغرافیایی آنان برمی‌آید. سرزمینشان جنوب دهانهٔ لوار بود، با Namnetes در شمال و Pictones در داخل خاک و در جنوب، در امتداد ساحلی کم‌ارتفاع که بیشترش در آن زمان خلیج‌های باز و مرداب‌های شور بود و امروز زمین‌های کشاورزی احیاشده‌اند. قومی به این اندازه در کنار قدرتی چون Pictones احتمالاً وابسته بود و با تعهد و حمایت به قبیلهٔ بزرگ‌تر پیوند داشت. این ساختار معمول سیاست گالی بود و شاید توضیح دهد چرا قیصر که با Pictones طرف بود و برای لشکرکشی اطلس‌اش در سال ۵۶ پیش از میلاد از آنان کشتی گرفت، هرگز از Anagnutes یاد نمی‌کند. آنان به زبان گالی سخن می‌گفتند، زبانی کلتی قاره‌ای که با تفاوت‌های محلی از اقیانوس اطلس تا آلپ مشترک بود، و بی‌شک همان چندخدایی همسایگان را داشتند، هرچند از آیینشان چیزی ثبت نشده است. وقتی آگوستوس گال را دوباره سازمان داد، ایالت آکیتانیا را تا لوار به شمال کشاند و به همین دلیل یک قوم کلتی از وَندی در فهرست پلینیوس از قبایل آکیتانیا ظاهر می‌شود، با آنکه هیچ ربطی به آکیتانیان اصلی جنوب‌غربی ندارد. در این ایالت، معلوم نیست Anagnutes دارای civitas مستقل خود بوده باشند. گمان می‌رود اداره از طریق Pictones و پایتخت آنان، Lemonum که امروز پواتیه نام دارد، انجام می‌شد، لاتین کم‌کم جای گالی را گرفت و آن نام کوچک‌تر از کاربرد افتاد. میراث آنان بیشتر درسی است دربارهٔ چگونگی کار مدارک باستانی. قبایل بزرگ پایتخت‌هایی برجای گذاشتند که شهرهای فرانسه شدند. اقوامی چون Anagnutes فقط نامی در فهرستی برجای گذاشتند، یادآوری اینکه گال عصر آهن چقدر پرجمعیت بود.