اروتیک کابکار

Cabécar مردم بخش‌های بلند و بارانی داخلی رشته‌کوه Talamanca در کاستاریکا هستند و بخش بزرگی از هویت آن‌ها به دوری‌شان از جاده‌ها برمی‌گردد. استقرارگاه‌های آن‌ها در دو سوی کوه‌ها پراکنده‌اند، از بالادست رودخانه‌های Chirripó و Pacuare در دامنه‌ی کارائیب تا Ujarrás و China Kichá در سوی اقیانوس آرام. در Alto Chirripó پیاده‌روی تا نزدیک‌ترین جاده ممکن است ساعت‌ها طول بکشد و کالاها با پا یا بر پشت اسب می‌رسند. این فاصله چیزهایی را حفظ کرده که در جاهای دیگر کشور از میان رفته‌اند، مهم‌تر از همه زبان.

زبان Cabécar از خانواده‌ی زبان‌های Chibchan است و خویشاوند بسیار نزدیک زبان Bribri به شمار می‌رود. مردم Bribri همسایگان آن‌ها هستند و این دو قوم داستان آفرینش، نظام تیره‌ها و بخش بزرگی از تاریخ خود را با هم دارند. زبان Cabécar یکی از سالم‌ترین زبان‌های بومی کاستاریکاست. کودکان ابتدا در خانه این زبان را یاد می‌گیرند و در روستاهای دورافتاده بسیاری از بزرگسالان، به‌ویژه زنان مسن‌تر، اسپانیایی کمی صحبت می‌کنند. خویشاوندی از راه مادر منتقل می‌شود: هر فرد به تیره‌ی مادر خود تعلق دارد و پیوندهای تیره‌ای هنوز در ازدواج، زمین و تعهداتی که همسایگان نسبت به هم دارند اهمیت دارند. خانواده‌ها موز پلنتین، موز، ذرت، لوبیا و کاکائو می‌کارند، شکار و ماهی‌گیری می‌کنند و هنوز برای کارهای جمعی گروه‌های کاری فراخوانده می‌شوند که میزبان کار آن‌ها را با چیچا جبران می‌کند.

زندگی مذهبی حول محور Sibö می‌چرخد، آفریننده‌ای که بنا بر سنت Talamanca انسان‌ها را از دانه‌های ذرت ساخت، و حول jawá، شفابخشانی که سال‌ها صرف یادگیری ترانه‌های درمانی و چگونگی برخورد درست با بیماری و مرگ می‌کنند. اندیشه‌های پاکی آیینی، به‌ویژه درباره‌ی تولد و مرگ، هنوز قواعد خانه را در خانواده‌های سنتی شکل می‌دهد. کلیساهای کاتولیک و، به‌طور فزاینده، کلیساهای انجیلی پیروان واقعی جذب کرده‌اند، با این حال در بسیاری از خانه‌ها هم کشیش و هم jawá جایگاهی دارند. به‌ویژه Chirripó یکی از سنتی‌ترین گوشه‌های بومی کاستاریکا به شمار می‌رود.

اسپانیا هرگز واقعاً بر Talamanca مسلط نشد. در سال 1709 شورشی به رهبری Pablo Presbere مأموریت‌های فرانسیسکن را در منطقه نابود کرد. Presbere در سال 1710 در Cartago دستگیر و اعدام شد، اما کوهستان‌ها بیشتر خارج از دسترس استعمار ماندند. قانون بومیان سال 1977 مناطقی را مشخص کرد که امروز بیشتر Cabécar در آن زندگی می‌کنند. با این حال، حمایت قانونی مانع ورود مهاجران و دامداران نشد و برخی جامعه‌ها، از جمله China Kichá، به زمین‌هایی بازگشته‌اند که در اختیار بیگانگان است. این روند هنوز پرتنش و ناتمام است.