زنی از آموزگوها، مرجع فنوتیپ

اروتیک آموزگوها

زبان

آموزگو، در چند گونه از جمله گرِرو، سان پدرو و ایپالاپا (اوتو-مانگه‌ای، نزدیک‌ترین به شاخهٔ میکستکی)

دین

کاتولیک رومی، درآمیخته با آیین‌های پیش از دورهٔ اسپانیایی؛ نظام mayordomía و cargo، و پیشکش‌های باران در مکان‌های مقدس

درباره آموزگوها

مردم آموزگو نخست با زبانشان و دوم با پارچه‌شان شناخته می‌شوند، و در نام‌گذاری‌های خودِ ایشان این دو به یکدیگر نزدیک‌اند. در گررو خود را Nn'anncue Ñomndaa می‌نامند، یعنی «مردم واژه‌ی آب»؛ اما در سان پدرو آموزگوس، آن‌سوی مرز ایالت اواخاکا، نام خودخوانده‌ی Tzjon Non به نخ و بافندگی اشاره دارد. سرزمینشان لبه‌ی داخلی کوستا چیکا است، جایی که رشته‌کوه سیرامادره‌دل‌سور به دره‌های گرم رودخانه‌ای تبدیل می‌شود که به سوی اقیانوس آرام کشیده می‌شوند. این سرزمینی کوچک است با چهار یا پنج شهرداری که میان دو ایالت تقسیم شده‌اند، و این تقسیم اهمیت دارد: آموزگوی گررو و آموزگوی اواخاکا آن‌قدر از هم دور شده‌اند که گویشوران خوچیستلاواکا و سان پدرو به‌سادگی وارد گفتگو نمی‌شوند. آموزگو به خانواده‌ی زبانی اوتو-مانگوئی تعلق دارد، خانواده‌ای زبانی ژرف و از درون عجیب در جنوب مکزیک، و نزدیک‌ترین زبان به زبان‌های میکستکی است بی‌آنکه خود یکی از آن‌ها باشد. این زبان بسیار آهنگین است و تمایزی میان هجاهایی که به‌تندی رها می‌شوند و هجاهایی که به‌یکنواختی نگه داشته می‌شوند دارد؛ شنیدنش آسان و نوشتنش دشوار است.

پنبه از دیرباز مادّه‌ی این منطقه بوده است، از جمله «کویوچی» که روی گیاه به رنگ قهوه‌ای نرم می‌روید و نیازی به رنگ‌کردن ندارد. زنان آموزگو آن را با دار پشتی می‌بافند؛ تارها در یک سو به ستونی از خانه و در سوی دیگر به تسمه‌ای بسته می‌شود که دور ران‌های بافنده قرار دارد. هویپیل‌های گل‌دوزی‌شده‌ای که از این داربست‌ها بیرون می‌آیند از شناخته‌شده‌ترین بافته‌های مکزیک‌اند: زمینه‌های هندسی که حیوانات و نقش‌های کوچک در پود آن‌ها بافته شده‌اند. این هنری احیاشده برای گردشگران نیست. در خوچیستلاواکا هویپیل پوشاک روزمره است و تعاونی‌های بافندگی بخش بزرگی از اقتصاد محلی‌اند. کاتولیسیسم پس از گردآورندگان خراج مکزیکا و انکومندروهای اسپانیایی، به همین ترتیب، رسید و در نظام «کارگو» با مایوردومیاها، جشن‌های قدیسان و نذورات برای باران، در جایی که پیش از ساخته‌شدن هر کلیسایی مقدس بود، جا خوش کرد. تاریخ اخیر سیاسی است. در سال 2004 سازمان‌دهندگان آموزگو در خوچیستلاواکا رادیو Ñomndaa, La Palabra del Agua را بنیان گذاشتند که بی‌مجوز فدرال و به زبان خودشان پخش می‌شد و در برابر فشارهای سال‌ها پایداری کرد. این ایستگاه خلاصه‌ی خوبی از این مردم است: کوچک، سرسخت و کاملاً به زبان Ñomndaa اداره می‌شود.

فنوتیپ‌های معمول: آموزگوها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

قد کوتاه تا متوسط، با پوست قهوه‌ای که از زیتونی روشن تا مسی تیره را در بر می‌گیرد، موهای مشکی صاف و چشمانی تیره. زنان huipil نخی بلند می‌پوشند، سفید یا قهوه‌ای طبیعی از نوع coyuchi، که روی یوغ و بدنه با نقش‌های بروکاد به رنگ‌های قرمز، بنفش و مشکی تزیین شده است، روی دامنی که پیچیده یا چین‌دار است، و موهایشان بافته و اغلب با روبان بسته می‌شود. لباس روزمره مردان امروزه عموماً پیراهن و شلوار مدرن است و calzón نخی سفید و قدیمی برای مراسم جشن نگه داشته می‌شود.

پرسش‌های متداول درباره آموزگوها

آموزگوها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی آموزگوها آموزگو، در چند گونه از جمله گرِرو، سان پدرو و ایپالاپا (اوتو-مانگه‌ای، نزدیک‌ترین به شاخهٔ میکستکی) است.

آموزگوها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان آموزگوها کاتولیک رومی، درآمیخته با آیین‌های پیش از دورهٔ اسپانیایی؛ نظام mayordomía و cargo، و پیشکش‌های باران در مکان‌های مقدس است.