اروتیک سالوادوری‌های آفریقایی‌تبار

آفرو-سالوادوری‌ها فرزندان آفریقایی‌های بُرده‌ای هستند که در قرن‌های شانزدهم تا هجدهم به السالوادورِ استعماری آورده شدند. این جمعیت کوچک است، زیرا السالوادور اقتصادی نسبتاً حاشیه‌ای در مستعمرات اسپانیا بود و ورود محدود بردگان داشت (شاید بین 10,000-20,000 نفر در طول دوران استعمار، که بسیار کمتر از کوبا، جمهوری دومینیکن یا حتی هندوراس است). السالوادور به‌طور منحصربه‌فردی مهاجرت سیاه‌پوستان را بر اساس قوانین اصلاح نژادی اوایل قرن بیستم ممنوع کرد (قانون مهاجرت (Ley de Migración) مصوب 1933 به‌صراحت مهاجران سیاه‌پوست، مغولی، مالایی و کولی را مستثنا می‌کرد)، که غیبت جمعیت‌های متمایز آفریقاتبار را از نظر جمعیت‌شناختی تقویت کرد. برخی از پژوهشگران و سازمان‌های حامی، از جمله AFROOS (Afroamericanos del Oriente del Sur)، معتقدند که تبار آفریقایی در میان سالوادوری‌ها گسترده‌تر از آن است که خودشناسی نشان می‌دهد؛ فرزندان آفریقایی‌های بُرده‌شده در دوران استعمار در جمعیت گستردهٔ میستیزو جذب شده‌اند. این جامعه از نظر تاریخی در سان آلخو (لا اونیون)، آکاهوتلا (سونسونات) و بخش‌هایی از سان ویسنته متمرکز بوده است.