اروتیک سوکه

زبان

زبان‌های سوکه، از جمله سوکهٔ چیاپاس، سوکهٔ چیمالاپا و سوکهٔ آیاپا (میخه-سوکه‌ای)

دین

کاتولیک رومی درآمیخته با آیین‌های پیش از دورهٔ اسپانیایی از راه قدیسان خانگی و mayordomía؛ و اقلیتی رو به رشد از پروتستان‌های انجیلی

درباره سوکه

زوکی‌ها مردمی هستند که واژه‌های نیاکانشان به همه‌جا راه یافته است. پژوهشگران زبان‌های میانه‌ی آمریکا با لایه‌ای کهن از واژگان وام‌گرفته روبه‌رو می‌شوند، واژه‌هایی مربوط به کاکائو، آماده‌سازی ذرت و تقویم آیینی، که در زبان مایا، در زبان ناهوآتل و در زبان‌های دیگری که هیچ خویشاوندی با این‌ها ندارند دیده می‌شوند. محتمل‌ترین منبع واحد این لایه، خانواده‌ی میکسه-زوکه است که زبان زوکی‌ها به آن تعلق دارد. همین یافته، زوکی‌ها و خویشاوندان میکسه‌ی آن‌ها را در قلب بحثی طولانی درباره‌ی هویت اولمک‌ها قرار داد، چون سرزمین اصلی اولمک‌ها درست در شمال آن‌ها، در دشت خلیج، واقع بود. این بحث هنوز تمام نشده و کشاورزان زوکی در آن ذی‌نفع نیستند، اما یک نکته‌ی روشن را ثابت می‌کند: این حضوری کهن در منطقه‌ای است که بسیاری از مردمان دیرتر به آن رسیدند. سرزمین زوکی امروز از سه بخش جدا از هم تشکیل شده است. بزرگ‌ترین بخش در چیاپاس است، در سیرا نورته و در دره‌ی رود Mezcalapa و دشت مرکزی گرم اطراف Ocozocoautla و Copoya. بخش دوم در جنگل‌های Chimalapas در شرق اوآخاکا قرار دارد، که از کم‌آسیب‌ترین جنگل‌های باقی‌مانده در مکزیک است و موضوع یک نزاع زمین بوده که نسل‌ها ادامه یافته است. بخش سوم بازمانده‌ای در Ayapa در ایالت تاباسکو است که گویش محلی آن به شمار بسیار اندکی از سالخوردگان تقلیل یافته است. شمار کل گویندگان زوکی ده‌ها هزار نفر برآورد می‌شود.

کاتولیسیسم زود به این منطقه رسید و به‌جای آنکه پذیرفته شود، جذب شد. قدیسان به خانواده‌ها و به مایوردومو‌ها تعلق دارند، یعنی کسانی که هزینه و تعهد یک سال برگزاری جشن را بر عهده می‌گیرند، و تقویم این تعهدات اسکلت واقعی زندگی روستایی است. کارناوال زوکی Ocozocoautla، با نقاب‌ها و گروه‌های رقص رده‌بندی‌شده‌اش، شناخته‌شده‌ترین چهره‌ی عمومی آن است. کلیساهای انجیلی در دهه‌های اخیر نفوذ واقعی پیدا کرده‌اند، و در چیاپاس این تغییر به‌ندرت آرام بوده است. با این حال، رویداد تعیین‌کننده‌ی مدرن آتشفشانی بود. در بهار سال 1982، El Chichon، کوهی که هیچ‌کس آن را تهدیدی جدی نمی‌دانست، از میانه‌ی سرزمین زوکی فوران کرد، حدود دو هزار نفر را کشت، روستاها را کاملاً زیر خاک برد و بازماندگان را به شهرک‌های بازتوطین‌شده‌ای پراکند که صدها مایل با گورهایی که به دیدارشان عادت داشتند فاصله داشتند. Tuxtla Gutierrez، پایتخت ایالت، بر یک شهر زوکی بنا شده است و هویت زوکی در آنجا اکنون پدیده‌ای شهری است: یک گروه رقص، یک جشن، یک نام خانوادگی، و مادربزرگی که هنوز زبان را بلد است.

فنوتیپ‌های معمول: سوکه

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

رنگ پوست از قهوه‌ای زیتونیِ روشن تا قهوه‌ای تیره متغیر است، با موی مشکی صاف و استخوان‌های گونه‌ی پهن و بینی کم‌ارتفاع که در میان بومیان جنوب مکزیک رایج است. قد به‌طور کلی از کوتاه تا متوسط است. معروف‌ترین لباس زنانه، که با Tuxtla و Copoya همراه است، دامن بلند ساتن تیره‌ای است با گل‌های بزرگ چندرنگ، که با بلوز سفید حاشیه‌دار با توری پوشیده می‌شود و همراه با شال و گوشواره و زنجیرهای طلایی فیلیگران است. لباس روستایی قدیمی‌تر از دامن ساده‌ی پیچیده و huipil استفاده می‌کند. لباس روزمره‌ی مردان مدت‌های طولانی پیراهن و شلوار معمولی بوده است و پارچه‌ی نخی سفید و کلاه برای جشن‌ها و رقص کنار گذاشته می‌شود.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره سوکه

سوکه به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی سوکه زبان‌های سوکه، از جمله سوکهٔ چیاپاس، سوکهٔ چیمالاپا و سوکهٔ آیاپا (میخه-سوکه‌ای) است.

سوکه پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان سوکه کاتولیک رومی درآمیخته با آیین‌های پیش از دورهٔ اسپانیایی از راه قدیسان خانگی و mayordomía؛ و اقلیتی رو به رشد از پروتستان‌های انجیلی است.