اروتیک نیکاراگوئه‌ای‌های سفیدپوست

سفیدپوستان نیکاراگوئه‌ای حدود 17% جمعیت را تشکیل می‌دهند (بر اساس سرشماری 2005 INIDE)، نسبتی که برای آمریکای مرکزی نسبتاً بالاست و تا حدی به روش‌شناسی سرشماری نیکاراگوئه مربوط است که اجازهٔ خوداظهاری هویت را می‌دهد و سفیدپوست و مستیزو را به‌جای تفکیک دقیق، تا حد زیادی هم‌پوشان می‌داند. این جامعه نیای خود را عمدتاً به استقرار اسپانیایی در دوران استعمار (متمرکز در لئون و گرانادا، مراکز سیاسی و اقتصادی آن دوران) و به مهاجرت در قرن‌های نوزدهم و بیستم از اسپانیا، آلمان (جامعهٔ بزرگ آلمانی-نیکاراگوئه‌ای در قرن نوزدهم در ماتاگالپا و خینوتگا که در اقتصاد قهوه فعال بود)، ایتالیا و شام (ترک‌های لبنانی-نیکاراگوئه‌ای و فلسطینی-نیکاراگوئه‌ای، با نام Turcos) نسبت می‌دهد. این جامعه بیشتر در محلات مسکونی نخبگان ماناگوا، لئون، گرانادا و ماتاگالپا متمرکز است.