اروتیک توتوناک

توتوناک مردمی بومی در شرق و مرکز مکزیک هستند که در منطقه توتوناکاپان زندگی می‌کنند؛ منطقه‌ای که دشت‌های کم‌ارتفاع شمالی و کوهپایه‌های مجاور آن را در ایالت‌های وراکروز و پوئبلا دربر می‌گیرد. آنان به زبان‌های توتوناک سخن می‌گویند که بخشی از خانواده توتوناکان است و شمار آنان به صدها هزار نفر می‌رسد. نیاکان آنان شهر بزرگ پیش‌از‌کلمبیایی ال تاخین را ساختند که به هرم طاقچه‌ها مشهور است. در سال 1519 توتوناک‌های سمپوآلا از نخستین مردم بومی بودند که با ارنان کورتس علیه امپراتوری آزتک متحد شدند، چرخشی سرنوشت‌ساز در فتح اسپانیایی مکزیک.

جامعه و معیشت

توتوناک‌ها کشاورزانی هستند که در سرزمینی گرم و پرآب، ذرت، لوبیا، فلفل تند و میوه می‌کارند. کوهستان اطراف پاپانتلا مرکز تاریخی پرورش وانیل است، ارکیده‌ای بومی که توتوناک‌ها از نخستین کسانی بودند که آن را کشت و فرآوری کردند. آنان در سراسر جهان بیش از هر چیز به آیین ولادورس، یعنی آیین پرواز با ستون، شناخته می‌شوند؛ آیینی که در آن چهار اجراکننده پس از بالا رفتن از ستونی بلند، سرِ پایین خود را رها می‌کنند و با طنابی که دور ستون پیچیده شده به آرامی و چرخان به زمین می‌رسند، در حالی که نفر پنجم بر فراز ستون فلوت و طبل می‌نوازد. این آیین کهن با خورشید و چهار جهت پیوند دارد و یونسکو آن را میراث فرهنگی ناملموس شناخته است. باورهای کاتولیکی و باورهای کهن‌تر در زندگی دینی جامعه در هم تنیده‌اند.

ظاهر و زیورآلات

لباس سنتی زنان توتوناک به‌طرز چشمگیری سفید است: بلوز گلدوزی‌شده و دامن سفید پیچیده که همراه با شنل کچکمیتل حاشیه‌دوزی‌شده با توری پوشیده می‌شود. موها بافته و با پشم رنگی و روبان پیچیده می‌شود و گاهی با سرپوشی از نخ تاج گذاشته می‌شود. گردنبندهای مهره‌ای به‌وفور زده می‌شود. ولادورس‌ها شلوار قرمز و کلاه‌های مخروطی بلند می‌پوشند که با آینه، روبان، گل‌های کاغذی و پرهایی که یادآور پرندگان در پرواز است تزیین شده‌اند. لباس روزمره در بسیاری از جوامع مدرن است و لباس گلدوزی‌شده سفید برای مراسم آیینی و بازار نگه داشته می‌شود.