اروتیک کانخوبال

زبان

کانجوبال (مایایی، شاخهٔ کانجوبالانی)، با اسپانیایی که به‌طور گسترده به‌عنوان زبان دوم صحبت می‌شود

دین

کاتولیک رومی و پروتستان انجیلی، با بقای عمل آیینی و تقویمی سنتی مایا در برخی جوامع

درباره کانخوبال

مردم Q’anjob’al از قوم مایا هستند و در رشته‌کوه‌های آهکی و پرشیب کوچوماتانس در شمال هوئهوتنانگو، در شمال‌غرب گواتمالا زندگی می‌کنند. آنان با یک زبان مشترک و مجموعه‌ای از شهرهای کوهستانی که این زبان در آنها گفته می‌شود به هم پیوند خورده‌اند: سان پدرو سولوما، سانتا اولالیا، سان خوآن ایشکوی و سانتا کروس باریلاس، جایی که ارتفاعات به سمت دشت‌های مرطوب‌تر ایشکان سرازیر می‌شوند. برای بیشتر خانواده‌ها، زندگی در اینجا یعنی کشت ذرت بر شیب‌های سخت، صبح‌های سرد و، برای نسل‌ها، کار فصلی در مزارع ساحل اقیانوس آرام. امروزه پولی که خانه‌ای نو می‌سازد به همان اندازه احتمال دارد از شغلی در ایالات متحده بیاید.

زبان Q’anjob’al به شاخه غربی خانواده زبان‌های مایایی تعلق دارد. نزدیک‌ترین خویشاوندان آن Akateko و Popti’ هستند که در شهرهای همسایه گفته می‌شوند، و Akateko چنان نزدیک است که مدت‌ها تنها گویشی از Q’anjob’al به شمار می‌آمد. زبان Chuj در شمال و Mam در جنوب همین نزدیکی گفته می‌شود، از این رو یک روز پیاده‌روی ممکن است شما را از میان چند زبان عبور دهد که گویندگانشان یکدیگر را نمی‌فهمند. زبان Q’anjob’al ادبیات خاص خود را نیز دارد. گاسپار پدرو گونسالس که در سولوما بزرگ شد، رمان La otra cara را نوشت که اغلب نخستین رمانی خوانده می‌شود که توسط نویسنده‌ای از مایا منتشر شده است، و این اثر هم به زبان اسپانیایی و هم به زبان Q’anjob’al موجود است.

امروزه بیشتر مردم Q’anjob’al کاتولیک یا پروتستان انجیلی هستند و سهم پروتستان‌های انجیلی طی چند دهه افزایش یافته است. باورهای کهن‌تر همچنان زیر هر دو قرار دارند. هنگامی که انسان‌شناس الیور لا فارژ در اوایل دهه 1930 در سانتا اولالیا کار می‌کرد، دید که دعاخوان‌ها تقویم آیینی 260 روزه را نگه می‌دارند و به سال‌بران احترام می‌گذارند، یعنی نشانه‌های روزهایی که هر سال را اداره می‌کنند. این دانش زیر فشار مبلغان مذهبی و جنگ کم‌رنگ شد، اما از میان نرفت.

جنگ داخلی نقطه عطف تاریخ معاصر Q’anjob’al است. در اوایل دهه 1980، عملیات ارتش علیه چریک‌ها روستاهای سراسر شمال هوئهوتنانگو را سوزاند و هزاران نفر به اردوگاه‌های پناهندگان در چیاپاس گریختند. بسیاری به راه خود به سمت شمال ادامه دادند. ایندیان‌تاون در فلوریدا در دهه 1980 به یکی از نخستین سکونتگاه‌های Q’anjob’al تبدیل شد و دیگران در لس‌آنجلس و فراتر از آن به دنبال آن آمدند. امروزه Q’anjob’al یکی از زبان‌های مایایی است که دادگاه‌های مهاجرت ایالات متحده بیش از همه به مترجم برای آن نیاز دارند. در میهن، مبارزه به زمین و آب کشیده شده است. در سال 2012، اعتراض‌ها علیه سد برق‌آبی در سانتا کروس باریلاس باعث شد دولت در آنجا وضعیت محاصره اعلام کند.

فنوتیپ‌های معمول: کانخوبال

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

قد افراد معمولاً از کوتاه تا متوسط است و پوستی قهوه‌ای متوسط، موی صاف مشکی و چشمانی تیره دارند، همانند دیگر جمعیت‌های مایای ارتفاعات. بسیاری از زنان هنوز لباسی به نام traje می‌پوشند: بلوز هوییلِ بافته یا گلدوزی‌شده روی دامن پیچیدهٔ کورته که با کمربندی پارچه‌ای بسته می‌شود. مردان بیشتر لباس‌های کار غربی می‌پوشند، هرچند پوشاک خارجی پشمی مناسب شهرهای سرد ارتفاعات بخشی از لباس سنتی به شمار می‌رود. افراد مقیم دیاسپورا معمولاً لباس‌های روزمره آمریکایی یا شهری گواتمالایی می‌پوشند.

پرسش‌های متداول درباره کانخوبال

کانخوبال به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی کانخوبال کانجوبال (مایایی، شاخهٔ کانجوبالانی)، با اسپانیایی که به‌طور گسترده به‌عنوان زبان دوم صحبت می‌شود است.

کانخوبال پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان کانخوبال کاتولیک رومی و پروتستان انجیلی، با بقای عمل آیینی و تقویمی سنتی مایا در برخی جوامع است.