اروتیک نگاندوها

زبان

Longando (نیجر-کنگو، بانتو، گروه Mongo)؛ لینگالا به‌طور گسترده به‌عنوان زبان رابط منطقه‌ای به کار می‌رود، فرانسوی در مدرسه و اداره

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های نیجر-کنگو · اقوام شاخه: زبان‌های بانتو

دین

بیشتر مسیحی (کاتولیک و پروتستان)، با رعایت احترام به نیاکان و تابوهای عرفی

درباره نگاندوها

نگاندو مردمی از جنگل‌های حوضه کنگو هستند که نخست با زبان و تبارشان خود را می‌شناسند: به زبان Longando سخن می‌گویند و به تبارهای پدرتباری تعلق دارند که به روستاها و بخش‌های مشخصی از جنگل پیوند خورده‌اند. زیستگاهشان استان Tshuapa در جمهوری دموکراتیک کنگو، در اطراف Djolu، در سرزمین‌های پست و مرطوب میان رودهای Lopori و Maringa است. منابع قدیمی‌تر این نام را اغلب Bongando نوشته‌اند. Longando یکی از زبان‌های مونگو از خانواده زبان‌های بانتو است که نگاندو را در همخوانی زبانی نزدیکی با نکوندو، اکوندا و دیگر مردم مونگو قرار می‌دهد؛ مردمی که در پیچ بزرگ رود کنگو زندگی می‌کنند. زبان Lingala داد و ستد و رفت‌وآمد میان این جامعه‌ها را پیش می‌برد و زبان فرانسه، زبان مدرسه و دولت است. زندگی روستایی همچنان به جنگل وابسته است. خانواده‌ها زمین‌ها را برای کشت کاساوا و دیگر محصولات پاک می‌کنند و زمین‌های قدیمی را رها می‌کنند تا دوباره پوشیده از گیاه شوند، در حالی که شکار، تله‌گذاری و ماهی‌گیری در رودخانه سفره‌شان را کامل می‌کند. میسیون‌های کاتولیک و پروتستان در دوران استعمار آمدند و اکنون مسیحیت دین اکثریت است، هرچند احترام به نیاکان و قواعد کهن درباره خوراک از میان نرفته است.

این قواعد خوراک، نگاندو را برای دانشمندان به شکلی غیرمنتظره آشنا کرد. در اطراف روستای Wamba، جایی که نخستی‌شناسان ژاپنی از دهه ۱۹۷۰ بونوبوهای وحشی را دنبال می‌کنند، بسیاری از نگاندوها خوردن این میمون‌ها را نمی‌پذیرند و داستانی دارند که بونوبوها و انسان‌ها را خویشاوندانی دور می‌داند. پژوهشگران این ممنوعیت را در بقای یکی از بهتر مطالعه‌شده‌ترین جمعیت‌های بونوبو مؤثر دانسته‌اند. این حفاظت در جنگ‌های کنگو در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ سست شد، زمانی که سربازان، بیگانگان و گرسنگی به عمق جنگل رسیدند و پژوهش در Wamba متوقف شد. آن جنگ‌ها نخستین فاجعه منطقه نبودند. در دوران دولت آزاد کنگوی شاه لئوپولد دوم، حوضه‌های Lopori و Maringa سرزمین امتیازهای بهره‌برداری از لاستیک بودند و سهمیه‌های جمع‌آوری با گروگان‌گیری، ناقص‌سازی و کشتار اجرا می‌شد. پس از آن، حکومت استعماری بلژیک، استقلال و دهه‌های طولانی بی‌توجهی آمد. امروز نگاندوها در گوشه‌ای دورافتاده از کشور زندگی می‌کنند که جاده‌ها اندک و حضور دولت ضعیف است، و روستاهایشان همچنان مرکز اصلی زندگی در جنگل‌اند.

فنوتیپ‌های معمول: نگاندوها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مانند مردمان بانتوی همسایه در حوضه کنگو، مردم نگاندو معمولاً پوست قهوه‌ای تیره، موی مشکی و فر‌ دار و قد متوسط دارند. لباس روزمرهٔ آنان عملی و تا حد زیادی مدرن است: برای مردان پیراهن و شلوار، و برای زنان پارچه‌های چاپ موم‌دار به‌صورت دامن‌پیچ همراه با بلوز و دستمال سر.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره نگاندوها

نگاندوها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی نگاندوها Longando (نیجر-کنگو، بانتو، گروه Mongo)؛ لینگالا به‌طور گسترده به‌عنوان زبان رابط منطقه‌ای به کار می‌رود، فرانسوی در مدرسه و اداره است.

نگاندوها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان نگاندوها بیشتر مسیحی (کاتولیک و پروتستان)، با رعایت احترام به نیاکان و تابوهای عرفی است.