اروتیک مستیزوهای بولیویایی

میستیزوهای بولیوی حدود 48% از جمعیت بولیوی را تشکیل می‌دهند؛ این رده باقی‌مانده، ترکیبی از افرادی با تبار مخلوط اسپانیایی و بومی (عمدتاً کچوا و آیمارا) است که خود را بومی معرفی نمی‌کنند. بولیوی از این نظر که در آمریکای لاتین کمی غیرمعمول است، سرشماری سال 2012 «میستیزو» را به‌عنوان یک هویت خودمعرفی‌شدهٔ جداگانه ثبت نکرد: پاسخ‌دهندگان یا هویت بومی را ادعا می‌کردند یا نمی‌کردند، و «میستیزو» تفسیر باقی‌مانده بود. این جمعیت به‌شدت در مراکز شهری (لاپاز/ال آلتو، کوچابامبا، سوکره، پوتوسی، تاریخا) و در استان سانتاکروز متمرکز است، جایی که استقرار استعماری کم‌تراکم‌تر بود و مهاجرت داخلی از ارتفاعات به دشت‌ها در قرن‌های 19 و 20 هویتی متمایز برای میستیزوهای دشت‌نشین (در کاربرد عامیانه کامبا) شکل داد. مطالعات گسترده‌ی ژنومی میانگین تبار را 60-75% بومی آمریکایی، 20-35% اروپایی و 1-3% آفریقایی برآورد می‌کنند، با تفاوت‌های منطقه‌ای قابل توجه.