اروتیک تایوانو

شعب Taiwano که خود را Eduria می‌نامد، جمعیت بومی کوچکی است که در حوضه رودخانه Pirá-Paraná در استان Vaupés کلمبیا، در جنگل بارانی جنوب‌شرقی این کشور زندگی می‌کند. آنان بیش از سرزمین یا پوشاک، با تبار و زبان از دیگران متمایزند. در Vaupés هر فرد به گروه پدرش تعلق دارد. هر گروه زبان، سلسله‌ای از نیاکان مقدس و جایگاهی میان مردمان منطقه دارد که با یکدیگر داد‌وستد، جشن و ازدواج می‌کنند. Taiwano این هویت را حفظ می‌کنند، هرچند زبانشان چنان به زبان همسایگانشان Barasana نزدیک است که زبان‌شناسان آن دو را یک زبان به نام Barasana-Eduria در خانواده Tucanoan به شمار می‌آورند. همین نزدیکی دقیقاً دلیل اهمیت این نام است. از مردم اینجا انتظار می‌رود با کسی ازدواج کنند که پدرش به زبانی دیگر سخن می‌گفت، از این رو این برچسب وزنی دارد که دستور زبان به تنهایی ندارد.

زندگی روزمره از الگوهایی پیروی می‌کند که در امتداد رودخانه مشترک است. خانواده‌ها برای کشت مانیوک تلخ، باغ‌های جنگلی پاک‌سازی می‌کنند؛ زنان آن را می‌سایند، فشار می‌دهند و به نان کاساوا می‌پزند، در حالی که مردان در رودخانه‌ها ماهی می‌گیرند و در جنگل شکار می‌کنند. مالوکا، خانه جمعی بزرگی زیر سقف نی‌پوش شیب‌دار، هم‌زمان خانه، تالار آیینی و الگویی عملی از کیهان است. شب‌ها مردان در آنجا گرد هم می‌آیند تا کوکا مصرف کنند، که با خاکستر برگ برشته و پودر می‌شود، و در یک گفتگوی طولانی درباره شجره خانوادگی، اسطوره و امور عملی سخن می‌گویند.

زندگی مذهبی حول Yuruparí می‌چرخد. در این آیین‌ها نی‌ها و شیپورهای مقدس که بدن زنده نیاکان دانسته می‌شوند، برای مردان آیین‌دیده نواخته می‌شوند و از دید زنان دور نگه داشته می‌شوند. متخصصانی که اغلب شامان‌های جگوار نامیده می‌شوند، دانش لازم برای درمان بیماری، نام‌گذاری کودکان، حفاظت از قلمرو و حفظ صلح با ارواح صاحبان ماهی و شکار را دارند. در سال 2011 یونسکو این دانش شامانی را که میان Taiwano و دیگر مردمان Pirá-Paraná مشترک است، به‌عنوان میراث فرهنگی ناملموس به رسمیت شناخت. در جشن‌های تبادل که محلی dabucurí نامیده می‌شوند، گروه‌های متحد گرد هم می‌آیند و به یکدیگر غذا، نوشیدنی و رقص عرضه می‌کنند.

فشار خارجی به‌صورت موج‌هایی آمد: تاجران لاستیک در اوایل قرن بیستم، سپس مبلغان مذهبی کاتولیک و پروتستان، و بعدها تجارت کوکایین و درگیری مسلحانه که تا عمق Vaupés نفوذ کرد. جوامع رودخانه‌ای تا حدی با سازمان‌دهی پاسخ دادند و امروز Taiwano توسط انجمنی از مقامات سنتی نمایندگی می‌شود که با دولت کلمبیا برای مردمان Pirá-Paraná مذاکره می‌کند. بیشتر آنان علاوه بر زبان خود به اسپانیایی سخن می‌گویند و اغلب چند زبان همسایه را هم می‌دانند، عادتی که این منطقه نسل‌هاست حفظ کرده است.