اروتیک کوگی

کوگی (که با املای Cogui یا Kágaba نیز نوشته می‌شود) مردمی بومی از ساکنان سیرا نوادا د سانتا مارتا هستند، رشته‌کوهی منزوی در ساحل دریای کارائیب کلمبیا. آنان به‌طور گسترده از بازماندگان تمدن تایرونا به شمار می‌روند، به زبانی چیبچایی سخن می‌گویند و پس از فتح اسپانیایی‌ها به دامنه‌های بلند عقب نشستند و یکی از کم‌آسیب‌ترین فرهنگ‌های پیش از کلمبوس در آمریکا را حفظ کرده‌اند.

جامعه و معیشت

کوگی‌ها سیرا نوادا را قلب جهان می‌دانند و خود را نگهبان آن می‌شمارند، بیگانگان را برادر کوچک‌تر و خود را برادر بزرگ‌تر می‌نامند. اقتدار معنوی و سیاسی با کاهنانی است که با نام Mama شناخته می‌شوند؛ آنان در کودکی برگزیده می‌شوند و سال‌ها در انزوا آموزش می‌بینند تا Aluna را تفسیر کنند، یعنی نظم خلاق نامرئی پشت واقعیت. خانواده‌ها در چند ارتفاع کشاورزی می‌کنند و روی دامنه‌های گرم پایین، موز سبز، کاساوا، ذرت، لوبیا و میوه می‌کارند، در حالی که سکونتگاه‌ها را در بالاتر نگه می‌دارند و کالاها را میان منطقه‌های آب‌وهوایی مختلف مبادله می‌کنند. نذورات آیینی و مراقبت دقیق از رودخانه‌ها، جنگل‌ها و مکان‌های مقدس، زندگی روزمره را سامان می‌دهد. در سال 1990 کوگی‌ها انزوای طولانی خود را شکستند و پیامی فیلم‌برداری‌شده برای جهان بیرون فرستادند و به برادر کوچک‌تر هشدار دادند که معدن‌کاوی، قطع درختان و آلودگی به قلب جهان آسیب می‌زنند و تعادل طبیعت را برهم می‌زنند.

ظاهر و زیورآلات

هم مردان و هم زنان پنبه دست‌ریس سفید طبیعی، تونیک‌های گشاد با شلوار یا دامن پیچیده می‌پوشند و موهای بلند دارند. مردان از نوجوانی poporo را همراه دارند؛ کدوی خشک کوچکی که آهک در آن است و با چوبی به آن فرو برده می‌شود و همراه برگ کوکا جویده می‌شود، نشانه بلوغ که در حین گفتگو مدام به کار می‌رود. کلاه‌های سفید مخروطی که مردان به سر می‌گذارند، قله‌های برف‌پوش سرزمین‌شان را بازتاب می‌دهند. کیف‌های دوشی بافته‌شده به نام mochilas را زنان می‌بافند و همه حمل می‌کنند. زیورآلات عمداً ساده می‌ماند و بیشتر به رشته‌هایی از مهره‌های ریز یا سنگ محدود است، و خود لباس سفید ریاضت‌کشانه نشانه پاکی و پیوند با کوهستان است.