اروتیک آرواکوها

آرهواکو، که خود را ایکا می‌نامند، یک قوم بومی در دامنه‌های جنوبی و شرقی سیرا نوادا دِ سانتا مارتا در شمال کلمبیا هستند. آنان مانند همسایگان کوگی و ویوا خود از تبار تایرونا هستند و به زبانی از خانوادهٔ چیبچایی سخن می‌گویند. شمار آنان به ده‌ها هزار نفر می‌رسد و یکی از آشکارترین فرهنگ‌های بومی باقی‌مانده در کارائیب کلمبیا را تشکیل می‌دهند.

جامعه و معیشت

جوامع آرهواکو به دست ماموها هدایت می‌شوند، کاهنان حکیمی که از کودکی آموزش می‌بینند تا تعادل معنوی میان انسان و جهان طبیعی را از راه پیشکش‌ها، پیشگویی و رعایت قانون مقدس حفظ کنند. شهر نابوسیماکه مرکز فرهنگی و سیاسی است؛ این شهر که زمانی هیئت تبلیغی کاپوچین‌ها به نام سان سباستیان دِ راباگو بود، در اوایل دههٔ 1980 به دست آرهواکوها بازپس گرفته شد و نام و اقتدار بومی‌اش احیا شد. خانواده‌ها در ارتفاعات گوناگون قهوه، موز پختنی، کاساوا، ذرت و محصولات دیگر می‌کارند و گاو و گوسفند پرورش می‌دهند که پشمشان در بافندگی مکمل پنبه است. آرهواکوها نیز مانند همسایگانشان سرزمین خود را بر اساس لینیا نگرا (خط سیاه) ترسیم می‌کنند، حلقه‌ای از مکان‌های مقدس پیرامون سیرا که مرزهای قلمرو معنوی آنان را مشخص می‌کند. نظام اداره ترکیبی از اقتدار سنتی و شوراهای منتخب است که دربارهٔ زمین، خودمختاری و حفاظت از آن مکان‌ها با دولت کلمبیا مذاکره می‌کنند.

ظاهر و آرایش

لباس آرهواکو فوراً قابل شناسایی است: پارچهٔ پنبه‌ای دست‌بافت رنگ‌نشده به رنگ کرمی و سفید، برای مردان و زنان هر دو، که به‌صورت تونیک با شلوار یا دامن پیچیده پوشیده می‌شود. مردان توتوسوما بر سر می‌گذارند، کلاه نرم سفید نوک‌تیزی که گفته می‌شود نماد قله‌های برفی است، و از رسیدن به مردانگی کدوی پوپورو حاوی آهک و کوکا همراه دارند. همه موچیلا حمل می‌کنند، کیف‌های شانه‌ای با نقش‌های هندسی که معنا را در خود رمزگذاری می‌کنند، و بافتن این کیف برای زنان یک عمل معنوی روزانه است. موها بلند و صاف‌اند. مانند اقوام خویشاوند، زیور عمداً ساده است و خود لباس روشن نشانهٔ پاکی و پیوند با کوهستان است، نه نمایش از راه جواهرآلات یا نشانه‌گذاری بر بدن.