زنی از آیارماکاها، مرجع فنوتیپ

اروتیک آیارماکاها

زبان

ثبت‌نشده؛ احتمالاً زبانی آند در منطقه کوسکو، شاید کچوا (کچوایی)، آیمارا (آیمارایی) یا Puquina

دین

دین بومی آندی مبتنی بر هوآکاها (مکان‌ها و اشیای مقدس) و احترام به نیاکان؛ که بعدها در دین دولتی اینکا جذب شد

درباره آیارماکاها

آیارماکاها مردمی آندی بودند که در سده‌های پیش از شکل‌گیری امپراتوری اینکا، نواحی مرتفع شمال‌غربی کوسکو، در ارتفاعات جنوبی پرو، را در اختیار داشتند. اینکاها در قرن پانزدهم آنان را فتح کردند و نوادگان آنان در جوامع کچوازبان منطقه کوسکو حل شدند. هیچ رسم واحدی هویت آنان را تعریف نمی‌کرد. جایگاهشان در تاریخ این کار را کرد: برای نسل‌های متوالی، آنان همسایه‌ای بودند که اینکاهای نخستین ناگزیر از کنار آمدن با آن بودند، و به احتمال زیاد از میان آن دو، نیرومندتر.

پیش از امپراتوری، منطقه کوسکو میان فرمانروایی‌های کوچک و رقیب تقسیم شده بود. هر یک بر پایه گروه‌های خویشاوندی، زمین‌های پله‌ای و گله‌های لاما و آلپاکا استوار بود و آیارماکاها از بزرگ‌ترین آن‌ها بودند. نام آنان واژه آیار را در خود دارد که در نام چهار برادر آیار در داستان خاستگاه اینکاها نیز آمده است، نشانه‌ای از اینکه گذشته دو قوم تا چه اندازه در هم تنیده بود. هیچ‌کس ثبت نکرد که به چه زبانی سخن می‌گفتند. ممکن است پیش از آنکه کچوا غالب شود، در اطراف کوسکو به آیمارا و پوکینا سخن گفته می‌شد، بنابراین این پرسش همچنان باز است.

آنچه از آنان می‌دانیم بیشتر از سوی طرف مقابل می‌آید. در قرن شانزدهم، وقایع‌نگاران اسپانیایی با اشراف اینکا گفت‌وگو کردند و روایت اینکایی این رقابت را ثبت کردند. در آن روایت‌ها، فرمانروای آیارماکاها توکای کاپاک نامیده می‌شود و مشهورترین داستان، یک آدم‌ربایی است. جنگجویان آیارماکا شاهزاده جوانی از اینکاها، یعنی یاهوار واکاک آینده، را ربودند که نامش به معنای کسی که خون می‌گرید است. بنا بر داستان، او در دوران اسارت اشک خون می‌ریخت. شاهزاده جان سالم به در برد و به خانه بازگشت، و وقایع‌نامه‌ها توصیف می‌کنند که دو خاندان فرمانروا برای استوار کردن صلح، عروس رد و بدل کردند. اینکه آیا همه‌چیز همان‌گونه که روایت شده رخ داده است یا نه، اهمیت کمتری دارد از آنچه داستان به آن اعتراف می‌کند: اینکاها زمانی را به یاد داشتند که وارثانشان از گزند یک همسایه در امان نبودند.

صلح دوام نیاورد. اینکاها از یک فرمانروایی در میان فرمانروایی‌های بسیار، به دولتی تبدیل شدند که همسایگانش را فتح می‌کرد، و در طول قرن پانزدهم آیارماکاها شکست خوردند و سرزمین‌هایشان به سرزمین مرکزی اینکاها ضمیمه شد. پیمایش‌های باستان‌شناسی پیرامون کوسکو اکنون منبع دومی در کنار وقایع‌نامه‌ها فراهم می‌آورند و نشان می‌دهند مردم پیش و پس از حکومت اینکا کجا زندگی می‌کردند. آیارماکاها بیش از آنکه ناپدید شوند، در جمعیت کوسکو حل شدند. امروز بیش از هر چیز به‌عنوان رقیب در داستان اینکاها از آنان یاد می‌شود، همسایه‌ای که شکستش به امکان‌پذیر شدن یک امپراتوری کمک کرد.

فنوتیپ‌های معمول: آیارماکاها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

هیچ توصیف یا تصویری خاص از آیارماکاها باقی نمانده است. از آنجا که آنان مردمان کوهستانی منطقه کوسکو بودند، احتمالاً شبیه نوادگان کچوآزبان خود بوده‌اند: پوست قهوه‌ای، موی مشکی صاف و اندامی فشرده که با ارتفاع زیاد سازگار است. لباس‌های آن منطقه از پشم شترسانان بافته می‌شد: تونیک و شنل برای مردان، و برای زنان یک پیراهن بلند پیچ‌خورده با کمربند و شالی روی شانه که با سنجاقی فلزی به نام tupu بسته می‌شد.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره آیارماکاها

آیارماکاها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی آیارماکاها ثبت‌نشده؛ احتمالاً زبانی آند در منطقه کوسکو، شاید کچوا (کچوایی)، آیمارا (آیمارایی) یا Puquina است.

آیارماکاها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان آیارماکاها دین بومی آندی مبتنی بر هوآکاها (مکان‌ها و اشیای مقدس) و احترام به نیاکان؛ که بعدها در دین دولتی اینکا جذب شد است.