اروتیک هلندی‌ها

هلندی‌ها مردم هلند هستند؛ کشوری که از دل دریا بیرون کشیده شده و با مهندسی در آنجا نگه داشته شده است. این جزئیات تزئینی نیست. رابطهٔ هلندی‌ها با آب شکل می‌دهد که خودشان را چگونه سازمان می‌دهند: هیئت‌های آب قرون وسطایی که سدها و زهکشی را اداره می‌کردند از قدیمی‌ترین نهادهای دموکراتیک فعال در اروپا هستند، و عادت به اجماع از سر ضرورت (وقتی سدی را با همسایه‌ات شریک هستی، نمی‌توانی با او بجنگی) به واکنشی ملی بدل شد. اصطلاح سیاسی آن، poldermodel، از نام خود زمین بازپس‌گرفته‌شده گرفته شده است.

از نظر زبانی، هلندی در خانوادهٔ ژرمنی غربی و میان انگلیسی و آلمانی قرار دارد، آن‌قدر به هر دو نزدیک که گویشوران آن اغلب مفهوم کلی هر یک را درمی‌یابند. فریزی که در شمال صحبت می‌شود نزدیک‌ترین خویشاوند آن است و زبانی جداگانه به شمار می‌آید؛ آفریکانس که مهاجران قرن هفدهم به جنوب آفریقا بردند، به زبانی دختر تبدیل شد. در داخل هلند، گفتار منطقه‌ای بیش از آنچه بیگانگان انتظار دارند متنوع است: گرونینگی در شمال شرقی، لیمبورگی در جنوب، و گویش‌های هلندی شهرهای غربی هرکدام آهنگ خاص خود را دارند.

شاخه‌های فهرست‌شده در کنار سرزمین مادری، مسیر طولانی حرکت هلندی‌ها به خارج را نشان می‌دهند. جمعیت‌های کارائیبی، یعنی آروبایی، کوراسائویی، بونیری‌ای و جوامع کوچک‌تر در سابا، سینت مارتن و سینت اوستاتیوس، از استقرار استعماری هلند پدید آمدند و هنوز از نظر قانون اساسی به پادشاهی پیوند دارند. هویت هلندی‌سورینامی روی مستعمرهٔ مزرعه‌ای سابق در سرزمین اصلی آمریکای جنوبی لایه‌لایه شده است. ایندوها فرزندان خانواده‌های هلندی و اندونزیایی از هند شرقی استعماری‌اند که بسیاری از آنان پس از استقلال اندونزی به هلند بازگشتند. مینونیت‌ها، از جمله جوامع مینونیت روسی که اکنون در سراسر قاره آمریکا پراکنده‌اند، از گروه‌های آنابابتیست نسل‌اند که قرن‌ها پیش سرزمین‌های پست را ترک کردند. بورگرهای هلندی سریلانکا بازماندهٔ حضور VOC در آن جزیره‌اند. این شاخه‌ها با هم کشوری کوچک را نشان می‌دهند که در بخشی از قرن هفدهم یکی از بزرگ‌ترین امپراتوری‌های تجاری جهان را اداره می‌کرد.

از نظر دینی، هلند از لحاظ تاریخی کشوری مسیحی است، که میان شمال پروتستان کالوینیست و جنوب کاتولیک تقسیم شده است؛ شکافی که هنوز با فرهنگ منطقه‌ای همخوانی دارد، حتی با آنکه ایمان عملی به‌شدت کاهش یافته است. این کشور اکنون از سکولارترین کشورهای اروپاست، اما میراث کالوینی در خلق‌وخوی فرهنگی باقی مانده است: ترجیح گفتار صریح، بدگمانی نسبت به نمایش، و گرایشی اخلاقی‌گرایانه که در سیاست هلند به شکلی ظاهر می‌شود که بیگانگان گاهی آن را صرفاً صراحت بی‌دلیل می‌پندارند.